Wachten

Vandaag een minder leuke dag gehad. Axel vanochtend in de tranen bij Sanne. Jochie is het helemaal zat. Slik. Iedereen wil hem graag helpen en praten over de situatie, alleen er is niemand 'ziek'. Hij heeft het ff helemaal gehad, het is voor ons niet eenvoudig om hem meer te vertellen dan we zelf weten.

Het IS allemaal vreselijk onzeker. Het wordt tijd voor duidelijkheid, die hoop ik vrijdag dan ook echt wel te krijgen.

Ilse gaat morgen op kamp, was vanavond bij het eten zenuwachtig, leuk is dat. Ze ontkent dat er wat is, maar aan haar gedrag merk je dat het toch wel spannend is. Morgenavond ben ik 1 van de nachtwachten, wel lekker om toch bij Ilse in de buurt te zijn. Zij zal het niet nodig hebben denk ik, maar toch een fijn idee.

Het moet snel vrijdagmiddag worden, en dan definitief weten wat er gaat gebeuren, het onwetend wachten op iets sloopt ons stiekem. Maandag was het wel even goed, maar nu wordt het tijd voor het maken van toekomstplannen, ongeacht de uitkomst, we moeten wat zekerheden in kunnen bouwen. Voor Axel en Ilse belangrijk, maar ook voor ons zelf.
Een mens wacht gemiddeld 30% van zijn leven.