Vanochtend reed ik over de Ketelbrug richting huis. Een aantal mensen gesproken over de situatie waar we nu in zitten. Langzaam dringt bij mij het besef binnen, dat we naast de kanker een nog veel grotere vijand erbij hebben, tijd.
We willen graag positief denken, maar mij lukt dat nu ff niet. Eigenlijk is het te gek voor woorden, Meriam doet gewoon haar dagelijkse dingen, toch heeft ze kanker. Waar moet je heen met je gedachten, waar moet je over denken, met wie? We krijgen steeds meer vragen, met de verkeerde antwoorden.
Wie brengt ons nou eens goed nieuws? Wanneer worden we wakker uit deze nachtmerrie. Het is net alsof ik naar een heel slechte film zit te kijken, met ons gezin in de hoofdrol.
Gisteren hebben we een 'gewone' zondag gehad, niet dubben en piekeren maar genoten van de leuke dingen. Lekker niksen, gourmetten en een stukje wandelen. Eigenlijk zou iedere dag wel zo mogen zijn. Vandaag is toch een andere dag, allerlei dingen spoken door mijn hoofd. Angst. Bang. Wantrouwen. Onzeker. Het is wel moeilijk aan het zijn. Misschien morgen wat wijzer na ons bezoek aan het ziekenhuis.
Bizar dat precies een maand geleden (21 mei) Meriam het knobbeltje voelde, wie weet wat we over een maand weten?
knuffel voor jullie 4
BeantwoordenVerwijderenwij en vele met ons leven met jullie mee!
Wat er 1 maand allemaal kan gebeuren...onbegrijpelijk
Sterkte voor morgen!
Ik wou dat ik iets meer kon doen dan aan jullie denken en berichtjes typen!!
Liefs uit Doezum
Wij sluiten ons geheel aan bij onze nicht.
BeantwoordenVerwijderenGraag willen we meer doen dan berichtjes typen.... vraag is alleen hoe en wat??????
heel veel sterkte morgen in het ziekenhuis.. we zullen voor jullie duimen, en aan jullie denken.
Natuurlijk hou ik nog steeds je dagboek bij.
BeantwoordenVerwijderenWij hopen dat jullie de spanning en goede plaats kunnen geven. Dat moet wel zijn want ik lees dat je nog steeds over de KETELBRUG rijd. En dan zoek je de spanning toch wel op met deze brug.
Moest deze week nog aan jullie denken, toen ik hier bij de huisarts zat en een poster zag hangen met de tekst "Kanker heb je niet alleen". En eigelijk vond ik dit een goede tekst die de lading zeker dekt.
Veel sterkte morgen.
Gr Erik, Judith, Thom, Fé en Bo
Tienco wij leven ook met jullie mee hoor,ik vind het geweldig hoe je het steeds weer op de Blog zet super, heel veel sterkte morgen we denken aan jullie liefs uit Marum
BeantwoordenVerwijderenTienco, ook ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Ik hoorde het vandaag op het werk en heb net je blog gelezen. Wat kan je leven in korte tijd helemaal op z'n kop staan. Goed om te lezen dat jullie zo positief zijn ingesteld. Ik wens jullie heel veel sterkte en elke dag een lach (en als dat op een dag niet lukt, bewaar je die gewoon voor de volgende dag).
BeantwoordenVerwijderenIk denk aan jullie.
Veel liefs,
Margret
Als ik jullie uit deze nachtmerrie kon halen, door je flink te knijpen, had ik dat al gedaan (zo'n kans moet je natuurlijk benutten)! Jammer genoeg, werkt dat niet.
BeantwoordenVerwijderenWeer een spannende dag vandaag. Sterkte.
Groetjes, Lean
Hoi Tienco,
BeantwoordenVerwijderenKom net op kantoor en hoorde het slechte nieuws.
Heel veel sterkte en ik hoop dat jullie nog een tijd samen mogen hebben.
Neeleke.
Sterkte met het ziekenhuis bezoek!
BeantwoordenVerwijderenGroet Miriam