Vanmiddag liepen we op ponypark Slagharen en ineens realiseerde ik me dat (borst)kanker ook wel eens de draak wordt genoemd. Voor hen die het niet weten, Joris en de Draak is een 8-baan op de Efteling. De gelijkenis met het gevoel dat wij/ik nu heb(ben) is meer dan treffend. Een 8-baan aan emoties.
Aan de ene kant lijkt alles zo gewoon, maar stiekem maken we ons toch echtwel zorgen om wat er allemaal gaat gebeuren.
Gisteren en vandaag zijn we heerlijk wezen 'pretparken', vrijkaartjes gekregen waarvoor natuurlijk onze hartelijke dank. Walibi vond ik het leukst, maar ja, stop mij in een 8-baan en ik ben stil. Ilse ook, jammer genoeg mag ze nog niet in alle 8-banen. Maar ze vindt het g-e-w-e-l-d-i-g, meest spannende was toch wel gisteren op Walibi in de Xpress (vroeger Superman - The Ride) Dit is toch wel een heel wilde 8-baan, waarbij je ook over de kop gaat. Kan het gekker? Jawel, kruip maar in de Goliath of El Condor. Daarop moet ze nog een paar jaar, of een paar centimeter wachten.
Axel is meer van de overzichtelijke en de te controleren attracties. Niet te wild en al helemaal niet over de kop. Je moet gewoon doen waar je zin in hebt, als je maar lol hebt. Hij is samen met Meriam in een aantal attracties geweest.
Langzaam nadert de dag van maandag, het zal zeker spannend worden. Alles is zo onzichtbaar dat het af en toe best moeilijk is om te begrijpen wat er eigenlijk allemaal (kan) gebeuren.
Deze 2 dagen hebben we genoten van de leuke dingen, ook komend weekend nog het een en ander op stapel staan. Laat het maar snel maandagochtend een uur of 11 zijn, dan zijn we weer een heleboel wijzer.
Tot zover deze korte update. Volgende update zal waarschijnlijk ergens maandagochtend aan het eind van de ochtend komen. SPANNEND. Duim voor ons, voor Meriam!
vrijdag 29 oktober 2010
vrijdag 22 oktober 2010
Update (2)
Vanmiddag het gesprek gehad bij de chirurg. Na de hectiek van de afgelopen dagen, waren we wel toe aan een goed gesprek. Je raadt het al, niet dus.
De marker (CA 15.3) die van 48 - 96 was gestegen in de periode van juni tot eind september is verder gestegen naar 121 medio oktober. SHIT. Waarom? Ook leverwaarden ALAT en ASAT zijn verhoogd. Alles bijelkaar breekt weer een onzekere periode aan. We kunnen de laatste weken goed wennen aan ons nieuwe leven, ik was alleen vergeten dat niets zeker is. Oke, bijna niets...
Wat nu? Er worden 2 trajecten gestart, het eerste is de verhoging van de bloedwaarden verder onderzoeken. 2e Traject is de borstbesparende operatie.
Onderzoek van de oorzaak van de verhoging van de bloedwaarden wordt maandag aanstaande gedaan door middel van een echo van de lever. Daarvan krijgen we maandag 1 november de uitslag. Tevens wordt er een ander medicijn gebruikt voor de hormoonbehandeling te weten Femara.
De operatie zal binnen 2 tot 4 weken plaats vinden. Klinkt allemaal vrij logisch, het wordt een opname op de ene dag, 1 nacht blijven en de 2e dag al weer naar huis. Dan mag worden verwacht dat Meriam eigenlijk zelfredzaam is, dus geen verboden ten aanzien van dingen wel of niet mogen doen. Maandag 1 november hebben we overleg bij de anesthesioloog. De datum voor de operatie krijgen we binnenkort, telefonisch, te horen.
Dit zijn de feiten.
Zelf had ik gehoopt dat we deze week af zouden kunnen sluiten met een minder slecht bericht. Eigenlijk weet ik op dit moment niet zoveel meer te schrijven. Beetje leeg van alle indrukken en emoties van de afgelopen dagen.
De marker (CA 15.3) die van 48 - 96 was gestegen in de periode van juni tot eind september is verder gestegen naar 121 medio oktober. SHIT. Waarom? Ook leverwaarden ALAT en ASAT zijn verhoogd. Alles bijelkaar breekt weer een onzekere periode aan. We kunnen de laatste weken goed wennen aan ons nieuwe leven, ik was alleen vergeten dat niets zeker is. Oke, bijna niets...
Wat nu? Er worden 2 trajecten gestart, het eerste is de verhoging van de bloedwaarden verder onderzoeken. 2e Traject is de borstbesparende operatie.
Onderzoek van de oorzaak van de verhoging van de bloedwaarden wordt maandag aanstaande gedaan door middel van een echo van de lever. Daarvan krijgen we maandag 1 november de uitslag. Tevens wordt er een ander medicijn gebruikt voor de hormoonbehandeling te weten Femara.
De operatie zal binnen 2 tot 4 weken plaats vinden. Klinkt allemaal vrij logisch, het wordt een opname op de ene dag, 1 nacht blijven en de 2e dag al weer naar huis. Dan mag worden verwacht dat Meriam eigenlijk zelfredzaam is, dus geen verboden ten aanzien van dingen wel of niet mogen doen. Maandag 1 november hebben we overleg bij de anesthesioloog. De datum voor de operatie krijgen we binnenkort, telefonisch, te horen.
Dit zijn de feiten.
Zelf had ik gehoopt dat we deze week af zouden kunnen sluiten met een minder slecht bericht. Eigenlijk weet ik op dit moment niet zoveel meer te schrijven. Beetje leeg van alle indrukken en emoties van de afgelopen dagen.
Leef je leven!
donderdag 21 oktober 2010
Dag opa
Vandaag hebben we met z'n allen op waardige wijze afscheid genomen van opa. Voor mij persoonlijk een spannende dag. De dood is heel 'echt', maar eigenlijk ook wel mooi. Na een kerkdienst waarin Riny een intens mooi stuk voordroeg, zijn we naar Lelystad gegaan. Daar hadden we nog een korte plechtigheid waar wij als gezin, met zeer veel belangstellenden, afscheid hebben genomen.
Eerder deze week hebben we muziek uitgezocht waarbij Air van Bach een keuze was. Dit klassieke nummer vind ik persoonlijk ook zeer mooi en zeker passend bij afscheid. Na een korte toespraak werd het nummer 'Haven in zicht' van Guus Meeuwis gedraaid. Dit nummer hoorden we afgelopen week 's ochtends heel vroeg op de radio en was gelijk een nummer dat we graag zouden willen horen. Na een gedicht hebben we, ieder op eigen wijze, afscheid genomen.
Als je er zo over mag spreken was het een mooie dag, waar we met een goed gevoel op terug kunnen kijken.
Eerder deze week hebben we muziek uitgezocht waarbij Air van Bach een keuze was. Dit klassieke nummer vind ik persoonlijk ook zeer mooi en zeker passend bij afscheid. Na een korte toespraak werd het nummer 'Haven in zicht' van Guus Meeuwis gedraaid. Dit nummer hoorden we afgelopen week 's ochtends heel vroeg op de radio en was gelijk een nummer dat we graag zouden willen horen. Na een gedicht hebben we, ieder op eigen wijze, afscheid genomen.
Als je er zo over mag spreken was het een mooie dag, waar we met een goed gevoel op terug kunnen kijken.
zondag 17 oktober 2010
Valse start - afscheid van opa
Vanochtend is opa 'Molen' overleden. Meriams vader is 84 jaar geworden.
De laatste jaren liep opa telkens een beetje verder bij ons vandaan. Alzheimer was zijn lot. De laatste week ging het echt niet goed meer, een aantal lichaamsfuncties werkten niet meer of steeds slechter. Zo slecht, dat hij vanaf afgelopen vrijdagnacht morfine kreeg om enigszins pijnvrij te zijn.
Zaterdag zijn we gelukkig nog 2 keer bij opa geweest. Gistermiddag voor het laatst. Axel en Ilse hebben opa toen ook nog gezien. Want je weet het maar nooit .......
Opa heeft een voldaan werkzaam leven gehad, we gunnen hem nu de rust van de andere tijd.
De kids zijn vanmiddag meegeweest om nog een keer bij opa te zijn. Erg indrukwekkend en intens. De rest van de dag hebben we redelijk ontspannen doorgebracht, allerlei voorbereiding getroffen, beslissingen nemen. Een traan maar vooral een lach. Dankbaar voor zijn zijn, berustend in zijn gaan.
Het is wel een valse start van deze week. Een week waarin we nog meer met emoties krijgen te maken. Vrijdagmiddag naar de chirurg, voor de uitslag van het extra bloedonderzoek, en toch ook wel het eerste concrete gesprek over de operatie die Meriam staat te wachten. De spanning hier omtrent zal de komende dagen ook meespelen.
Afgelopen week zei iemand tegen mij: Tienco, je ziet het glas half leeg (in plaats van half vol, wat toch mijn motto is) Vandaag heb ik ontdekt dat emoties veel met mij doen. Vooral vanmiddag met Axel en Ilse bij opa, het oprechte verdriet van hen ontroerde mij tot en met......
Komende dagen gaan we afscheid nemen van opa, dat heeft hij verdiend.
De laatste jaren liep opa telkens een beetje verder bij ons vandaan. Alzheimer was zijn lot. De laatste week ging het echt niet goed meer, een aantal lichaamsfuncties werkten niet meer of steeds slechter. Zo slecht, dat hij vanaf afgelopen vrijdagnacht morfine kreeg om enigszins pijnvrij te zijn.
Zaterdag zijn we gelukkig nog 2 keer bij opa geweest. Gistermiddag voor het laatst. Axel en Ilse hebben opa toen ook nog gezien. Want je weet het maar nooit .......
Opa heeft een voldaan werkzaam leven gehad, we gunnen hem nu de rust van de andere tijd.
De kids zijn vanmiddag meegeweest om nog een keer bij opa te zijn. Erg indrukwekkend en intens. De rest van de dag hebben we redelijk ontspannen doorgebracht, allerlei voorbereiding getroffen, beslissingen nemen. Een traan maar vooral een lach. Dankbaar voor zijn zijn, berustend in zijn gaan.
Het is wel een valse start van deze week. Een week waarin we nog meer met emoties krijgen te maken. Vrijdagmiddag naar de chirurg, voor de uitslag van het extra bloedonderzoek, en toch ook wel het eerste concrete gesprek over de operatie die Meriam staat te wachten. De spanning hier omtrent zal de komende dagen ook meespelen.
Afgelopen week zei iemand tegen mij: Tienco, je ziet het glas half leeg (in plaats van half vol, wat toch mijn motto is) Vandaag heb ik ontdekt dat emoties veel met mij doen. Vooral vanmiddag met Axel en Ilse bij opa, het oprechte verdriet van hen ontroerde mij tot en met......
Komende dagen gaan we afscheid nemen van opa, dat heeft hij verdiend.
dinsdag 5 oktober 2010
Spannend (3)
Ja, daar zit je dan achter je laptop. Er is nieuws, maar niet echt nieuws waar we op hebben zitten wachten. Vanmiddag zou de internist bellen met de uitslag van het bloedonderzoek. Het telefoontje zou ongeveer tussen 12:00-14:00 uur zijn, kwam pas om 18:00 uur. Nu niet echt heel bijzonder, alleen de boodschap hadden we ons iets anders voorgesteld.
De waarde waar het om gaat is de 'marker'. Deze stond in juni op 48, en zou gezien het effect van de hormoonbehandeling lager kunnen/moeten zijn. Wel had de internist aangegeven dat we ons geen zorgen moeten maken als deze waarde bijvoorbeeld 60 zou zijn. Nu is de waarde 96..... Wat moeten we daar mee?
Aangezien Meriam nog een formulier heeft voor een keer bloedprikken, moet dit nu voor ons bezoek aan de chirurg (eind van de maand) De waarden wijken toch wel sterker af dan verwacht. Tja, daar zitten we dan. Spanning zou meer te maken moeten hebben met de operatie. Niet met dit.
Als de waarden aan het eind van de maand ook hoog zijn, dan zou het kunnen dat er een extra MRI-scan komt om te kijken wat er aan de hand is.
Ja, ook dit hoort erbij in ons nieuwe leven. Persoonlijk baal ik ff, het zal morgen beter zijn. Maar voor nu: SHIT!
Hey Marga, ik weet dat je met ons meeleest. Wij leven ook met jouw mee. We hebben elkaar al een tijd niet gezien/gesproken, dat wil niets zeggen.
Toi-toi-toi we hopen dat jouw uitslagen de komende tijd positief zullen zijn. Deze is voor jou:
De waarde waar het om gaat is de 'marker'. Deze stond in juni op 48, en zou gezien het effect van de hormoonbehandeling lager kunnen/moeten zijn. Wel had de internist aangegeven dat we ons geen zorgen moeten maken als deze waarde bijvoorbeeld 60 zou zijn. Nu is de waarde 96..... Wat moeten we daar mee?
Aangezien Meriam nog een formulier heeft voor een keer bloedprikken, moet dit nu voor ons bezoek aan de chirurg (eind van de maand) De waarden wijken toch wel sterker af dan verwacht. Tja, daar zitten we dan. Spanning zou meer te maken moeten hebben met de operatie. Niet met dit.
Als de waarden aan het eind van de maand ook hoog zijn, dan zou het kunnen dat er een extra MRI-scan komt om te kijken wat er aan de hand is.
Ja, ook dit hoort erbij in ons nieuwe leven. Persoonlijk baal ik ff, het zal morgen beter zijn. Maar voor nu: SHIT!
Hey Marga, ik weet dat je met ons meeleest. Wij leven ook met jouw mee. We hebben elkaar al een tijd niet gezien/gesproken, dat wil niets zeggen.
Toi-toi-toi we hopen dat jouw uitslagen de komende tijd positief zullen zijn. Deze is voor jou:
Als het donker genoeg is,
worden de sterren zichtbaar ...
vrijdag 1 oktober 2010
Oktober - Maand in het teken van de strijd tegen borstkanker.
Toch wil ik hier stil bij staan. Verder geen dramatische teksten, lovende woorden. Gewoon een paar linkjes waar je op mag klikken.
Angela Groothuizen zet zich in voor de strijd tegen borstkanker.
Ook Emilie, bekend als 'Komt een klein meisje bij de dokter' deelt in de strijd.
En natuurlijk Pink Ribbon zelf.
Er zijn ongetwijfeld veel meer sites te vinden, succes bij het zoeken en vinden.
Nieuws van het front: Ilse heeft afgelopen week van Meriam het Pink Ribbon-armbandje gekregen. Ze heeft vanochtend in de klas, tijdens de week afsluiting, de betekenis hiervan verteld. We liepen al een tijdje rond met de vraag of we het in haar klas nog een keer moesten vertellen. Ze heeft hier zelf, haar eigen draai, aangegeven. Ben trots op mijn grote meid, en kleine prinses.
Angela Groothuizen zet zich in voor de strijd tegen borstkanker.
Ook Emilie, bekend als 'Komt een klein meisje bij de dokter' deelt in de strijd.
En natuurlijk Pink Ribbon zelf.
Er zijn ongetwijfeld veel meer sites te vinden, succes bij het zoeken en vinden.
Nieuws van het front: Ilse heeft afgelopen week van Meriam het Pink Ribbon-armbandje gekregen. Ze heeft vanochtend in de klas, tijdens de week afsluiting, de betekenis hiervan verteld. We liepen al een tijdje rond met de vraag of we het in haar klas nog een keer moesten vertellen. Ze heeft hier zelf, haar eigen draai, aangegeven. Ben trots op mijn grote meid, en kleine prinses.
"Think Pink"
Abonneren op:
Posts (Atom)