Vooruit kijken

Gisterochtend bij de gynaecoloog geweest. Na een goed gesprek heeft Meriam besloten om de ingreep nà de chemokuren te doen. De kans op complicaties is dusdanig dat er beter geen onnodige risico's kunnen worden genomen. Als de eierstokken blijven zitten, dan moet ze nog zeker 10 jaar de Zoladex-injectie halen. Nu, met dat in het vooruitzicht, is de beslissing genomen. De ingreep is relatief eenvoudig, 3 gaatjes een camera, mes en vork, en 3 kwartier tijd. Als het goed gaat is het een poliklinische ingreep en kan het herstel snel gaan, als Meriam haar conditie op peil blijft. Dat zien we dan wel weer, voor eerst nog een keer of 4 tot 6 een chemokuur.

De 2e kuur gaat met weinig bijwerkingen gepaard. Vermoeidheid, geen vreemde smaak, her-en-der wat stramme spieren (vooral 's ochtends). Daarom hobbelen we momenteel gewoon lekker door.

Axel had vanochtend een tafeltenniswedstrijd, dat ging niet helemaal lekker, of eigenlijk helemaal niet. Hij had niet z'n dag, dat lag aan van alles en nog wat. Tja, als je wilt winnen, moet je eerst weten wat verliezen is. Als team hebben ze best goed gespeeld, de meeste potjes werden nipt verloren. Daardoor wel een 1-9 uitslag, die echt wel anders had kunnen zijn. Maar goed, volgende wedstrijd nieuwe kansen.

Nu, Meriam moet nog 3,5 dag de chemopillen slikken, nà dinsdag weer een herstel week. Tijd vliegt.

Je kunt de zee niet oversteken door alleen maar naar het water te staren……

Goed nieuwzzzz

Meriam heeft ff met het ziekenhuis gebeld. De tumormarker is gedaald naar 252!!
Goed nieuws is altijd leuk!!!!!

Xeloda part 2

Net terug van de afspraak bij de oncoloog (en een kop koffie bij de buuf :))
Gesprek met de oncoloog verliep soepeltjes, de bijwerkingen kunnen we betitelen als 'licht'. Daarom wordt de kuur opgevoerd naar de maximale waarde, komt neer op 15% meer van de medicijnen slikken. Wij gingen voor de uitslag van de bloedwaarde , deze was nog niet binnen. Vond de oncoloog niet zo'n probleem omdat deze waarde nu, na de eerste kuur, helemaal niets zou veranderen aan het beleid dat wordt gevoerd. Oke, ff anders dan we hadden gedacht, maar vertrouwen is groot genoeg om dit te accepterern. Houdt natuurlijk wel in, dat de uitslag op 8 maart (volgende date, na de 2e kuur) WEL iets gaat zeggen over het effect.
Eerst volgende bezoek aan het zkh is volgende week vrijdag, overleg met de gynaecoloog voor het verwijderen van de eierstokken, wat Meriam wel laat doen.
Met een redelijk goed gevoel het zkh verlaten. Voorlopig gaan we door met de Xeloda, bijwerkingen kunnen wat meer aanwezig zijn in de loop van de tijd, maar voor extreme bijwerkingen hoeven we niet bang te zijn.
Over angst gesproken, afgelopen zaterdag heeft Meriam een soort (ch)emo-dip gehad. Ff diep in de put met de grote vraag: WAAROM? Na een goed gesprek en de nodige tranen hebben we de draad weer opgepakt. Axel en Ilse verteld waarom we 'ruzie' hadden (het gebeurde midden overdag). Samen geknuffeld en er nog een lekker weekend van gemaakt. Dit hoort er ook bij.Nu, vanaf morgen wordt de strijd met de draak weer aangegaan. Op naar 8 maart!!
Kiek niet achterumme wat gedoan is is gedoan

'Achter wolken - Normaal'

Meriam vs Xeloda : 1 - 0

Voor mijn gevoel is het al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen. Vorig weekend was het gezellig druk met verjaardagen en lekker eten. De weken vliegen voorbij, op de zaak gaat het lekker, voorjaar hangt soms in de lucht. Gewoon goed.
Afgelopen dinsdag heeft Meriam de laatste tabletten van de chemo geslikt. Ze plofte 's avonds op de bank onder het mom: 'Zo, dat waren voorlopig de laatste.' De bijwerkingen vallen (nog steeds) mee. Zoals al een aantal keren geschreven is haar smaak veranderd en is ze wat meer vermoeid. Verder klagen we helemaal niet.
Afgelopen woensdag is ze als begeleidster meegeweest naar een proefdraaimiddag voor groep 8 op het Ichthus-college in Dronten. Alwaar we 's avonds ook nog de open avond hebben bezocht. Axel staat nu voor de keuze: Almere-college of Ichthus-college. Groenhorst-college wordt het niet, hij heeft niet echt heel affiniteit met dieren en groen.Over een paar weken hebben overleg met de juf naar aanleiding van de CITO-resultaten, maar eens kijken of we op hetzelfde pad zitten.
Ilse gaat gewoon haar gangetje, maandagavond trainen voor de majorette, donderdagmiddag na school zingen in het koor. En afgelopen woensdagmiddag een 'heks Foeksia' middag op de buurt omdat Meriam met Axel en groep 8 op stap was.
Druk met de gewone dingen, heerlijk!

Wij maken ons op voor het gesprek, op dinsdagmiddag, met de oncoloog. Erg benieuwd of er al resultaten zijn en ik kan je vertellen: In dit geval ben ik al snel heel erg tevreden.

Het gaat er niet om hoeveel momenten er in het leven zitten, maar hoeveel leven er in elk moment zit.

Van alles en nog wat.

Het einde van de eerste chemo-kuur nadert alweer z'n eind. Meriam hobbelt nog lekker rond, zonder al te veel bijwerkingen. Vreemde smaak, en vermoeidheid, voor de rest gewoon zoals het is.
Vorige week een druk weekend gehad, Axel zijn eerste officiele tafeltenniswedstrijd. Verloren met 8-2, dat wel, maar ze kunnen als team positief terugkijken op de allereerste tt-wedstrijd.
Zondagmiddag naar de CD-presentatie geweest van Cantores Versicolores, een klein mannenkoor met Byzantijns en Oost-europees repertoir. Heul wat anders dan een concert van Normaal, dat wel. Mede door de locatie, Catherina-kerk in Doetinchem en de sfeer heel bijzonder om mee te maken. Het koor doet z'n best om als 1 stem te klinken (ondanks de 4-stemmige samenstelling), volgens mij lukt dat heel goed. Ook gaf een dame met harp een optreden, niet alledaags maar paste zeker in de bijeenkomst. Eerlijk is eerlijk, het is geen muziek waar ik dagelijks naar zal luisteren, maar zo voor een keer spiritueel inspirerend.
's Avonds zou Meriam naar een optreden van Spierit gaan met de voorstelling Ontboezemingen, echter door ziekte is deze voorstelling afgelast. Jammer voor de dames die er naar toe zouden gaan, ze waren er helemaal 'klaar' voor. Hopelijk wordt de voorstelling later dit voorjaar evengoed nog opgevoerd en kunnen ze dan in de herkansing.
Nu, dat Ilse jarig is geweest, dat wisten jullie al. Axel heeft deze week de beroemde CITO-toets gehad. We zijn erg benieuwd naar het resultaat, hij heeft zijn best gedaan want hij was donderdag tussen de middag helemaal OP.
Gisteren hebben Axel en Ilse het rapport gekregen, daar zijn we heel trots op! Goede resultaten, tevreden leerkrachten, helemaal top!
Verder vieren we komend weekend de 'dubbele' verjaardag, zowel mijn vader als moeder zijn jarig, dik feest, zal ik maar zeggen. En er zit weer een slipjacht aan te komen..... daarover meer als het zover is.

'Tussen hoop en herinnering bloeit uw geluk.'

Het is vandaag Wereldkankerdag.

Hieperdepiep hoera!! Ilse is vandaag 8 jaar geworden.

Vanochtend om 7:00 uur met z'n 3-en Ilse al zingend wakker gemaakt. Vandaag is ze al weer 8 jaar geworden, tijd vliegt! Vanmiddag was er visite, vrijdagmiddag komt er nog meer visite en natuurlijk nog een keer een kinderfeestje. Ilse vindt het allemaal prima, als het maar gezellig is. Van ons heeft ze een iPod Shuffle gekregen, wat een geweldig leuke MP3-speler is dat! Gisteravond een paar CD-tjes op gezet (K3 en NJOY-recreatie) toch ook ff luisteren, maar gewoon goed!
Van Axel de DVD van Nanny McPhe... of zoiets. Schijnt een leuke film te zijn, ik ken het nog niet maar dat zal de komende dagen wel veranderen.

Hoe gaat het verder nà 8 dagen chemo? Ik kan zeggen: Wel aardig. Heel langzaam merkt Meriam toch wel dat haar lichaam 'druk' is, waardoor haar energie niet toereikend is voor de dingen die ze zou willen doen. Gelukkig luistert ze er wel naar, voorlopig kan ze maar beter de rust af en toe nemen dan zich voorbij te rennen.
De vreemde smaak is nog steeds aanwezig, ze loopt de hele dag kauwgom te kauwen, dat onderdrukt de vreemde smaak. De 'dip' komt doorgaans tussen de 10e en 15e dag, dus de komende dagen goed op letten wat er met Meriam gaat gebeuren.

Vanochtend ben ik voor een kleinigheidje bij de huisarts geweest, in de wachtkamer staan allerlei spreuken op de muur, waarvan er 1 de hele dag in mijn  hoofd heeft rondgespookt.

Onzekerheid is de weg naar de vrijheid.

Wij zitten in onzekerheid en zijn inderdaad op naarstig op zoek naar een stukje vrijheid (in ons geval stabiliteit/zekerheid) Ergens vind ik het een heel mooie uitspraak, maar ook wat tegenstrijdig. Want de vraag voor ons is: Wat is vrijheid?