De decembermaand is per definitie een 'gezellige' maand. Vooruitblikken op dat wat gaat komen, terugkijken op dat wat is geweest. Dat wat is geweest is voor ons weer aardig wat. We hebben vorig jaar december (2010) super intens beleefd. Was een soort van opdracht van de chirurg. 'Kop in het zand en ga er maar van genieten' was zijn recept toen. De afgelopen weken realiseer ik me dat we dat toen echt hebben gedaan. Sinterklaasliedjes zingen bij de achterdeur, kerst met de wederzijdse families en oud-en-nieuwjaarsnacht. Ik kan me veel dingen nog heel goed voor de geest halen.
Ook Meriam heeft dit jaar veel voor de kiezen gekregen. Begon gelijk in januari met een chemo-kuur?! Was niet de 'afspraak' die we hadden, maar bij gebrek aan controle 1 van de laatste opties. Toen, na de 3e kuur, bleek dat de chemo niet voldoende hielp werd besloten tot het weghalen van de borst, ook al tegen de 'afspraken' in. Maar daar waar we medio 2010 nog volop opties hadden qua behandeling, raakten deze snel uitgeput.
Na de operatie in april kwam als snel een serie bestralingen op de agenda te staan. Dit is protocol dus geen keus maar een logisch gevolg van de operatie. Gelijktijdig is Meriam weer begonnen met een hormoonkuur, deze kuur moet 'de rust' bewaren in haar lichaam. Dat wetende en de zomerperiode die voor de deur stond hebben we besloten om het rustig aan te doen. 'Balans en herstel' hoor je vaak in kringen waar kanker het leven bepaald. Omdat bij de operatie ook een aantal lymfeklieren zijn verwijderd was de kans op oedeemvorming aanwezig en ondertussen ook realiteit. Meriam gaat al, en moet nog, een geruime periode naar oedeemtherapie om de ophoping van het vocht zo minimaal mogelijk te laten zijn.
Dit is voor Meriam bestwel pittig, 2 maal in de week naar Dronten voor de behandeling gaat haar niet in de koude kleren zitten. Gelukkig werken de bloedwaarden mee (die worden steeds een beetje lager) zodat alles bijelkaar het momenteel allemaal goed te doen is.
Zijn er dan geen dingen waar we over nadenken of nu bij stil staan. Zeker wel. Ik ga een aantal personen noemen, alleen met de voorletter van haar/zijn naam.
Allereerst M, vriendin van mijn moeder, na een aantal verschillende chemokuren is zij onlangs geopereerd in het AvL. Het was een risicovolle operatie, die gelukkig erg goed verlopen is.
Dan B, schoonzus van mijn zus. Zij zat in traject van gen-onderzoek ivm met de verhoogde kans op kanker. Tijdens een routine controle bleek dat ze een kwaadaardige tumor in haar borst heeft. Zo ben je in 1 klap van een 'drager van een bepaald gen' een 'kankerpatient'. Kabaaaaam. Dat hakt er in! Momenteel in een traject van chemokuren die de nodige sporen nalaat. B zet hem op!!! Ook de zussen van B hebben zich laten behandelen om de kans op borstkanker zo klein mogelijk te maken. Zelfs voor hen is de operatie veel ingrijpender dan in het begin werd gedacht. Zet hem op dames!!
Dan W, die zijn vrouw C heeft verloren aan de draak. De laatste weken van het leven van C heb ik het blog van W regelmatig gelezen. Tot het laatste moment aangrijpend. W blijft achter met 2 jonge kinderen. Toch lijkt het erop dat W nieuw geluk in zijn leven heeft gevonden. Mooi dat dit mogelijk is. Toch denk ik te weten dat het voor W veel moeilijker is dan menigeen denkt. Je vrouw, de moeder van je kinderen, verliezen is niet niks. W bedankt voor de leuke contacten 'ik blijf je volgen'.
Dan #kanjerguusje, dat is een heel lang verhaal. Per ongeluk op het blog terecht gekomen dat haar vader heeft bijgehouden (en ondertussen in boekvorm is verschenen) over de strijd van een 10-jarig meisje tegen de draak. Helaas is zij niet meer onder ons en draagt de respectvolle titel: #koesterkind
Meriam merkt op dat ik toch iemand ben vergeten. J. J strijdt alleen tegen borstkanker. Een buurmeisje van Meriam van vroeger. Heel vroeger. J en Meriam hebben afgelopen najaar contact gekregen dankzij de sociale media. Doordat zij beiden in hetzelfde schuitje zitten is de klik al snel daar.
J zit nu in een serie chemokuren. We hopen op een goede afloop J en wensen je het beste voor 2012! Ik heb Meriam beloofd dat wij binnenkort jouw kant een keer op komen.
Er zijn nog zoveel mensen die ik met naam zou willen noemen, echter wordt het dan een opsomming van feiten. Als je die verhalen wilt lezen zou ik zeggen: Typ wat trefwoorden in op google en ga je gang.
Wij, als gezin, strijden lekker verder. Met Axel en Ilse gaat het goed op school. Toch wel een mooi resultaat van ons handelen. 'Kinderen voor alles, zij moeten verder' is vanaf dag 1 ons motto geweest. Heerlijk om nu te kunnen beleven dat dit tot nu toe is gelukt.
Op de WC hadden we een kalender hangen: Elke dag een lach! Deze kalender is nu afgelopen. Een nieuw jaar staat voor de deur. Wat kunnen we verwachten, wat gaat er gebeuren. Niemand die het weet, 1 ding weet ik wel: Door te genieten van vandaag lijken de zorgen van morgen verder weg. Hieronder het laatste blaadje van onze 2011 kalender. Voor volgend jaar hangt een kalender klaar met oosterse wijsheden. Zal ik zeker zo af en toe wel over gaan bloggen.
Wij willen iedereen een gezond en gelukkig 2012 toe wensen. Zorg goed voor elkaar en geniet van iedere dag. Vergeet 1 ding niet:
Achter wolken schijnt de zon!
