Sta op tegen kanker!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Geeft niets, goed teken, dan is er ook weinig te melden moet je maar denken. Toch denk ik onwillekeurig terug naar 'een jaar geleden'. Wij stonden toen aan de vooravond van de eerste operatie die Meriam moest ondergaan. Onzekere tijden, leven tussen hoop en vrees. Hopen dat alles goed komt, bang voor het feit dat alles nog zo onzeker is.
Ondertussen zijn we een jaar verder, is er heel veel gebeurd, maar durven we toch vooruit te kijken. Meriam haar situatie is redelijk stabiel. Iedere 2 maanden bloedprikken en uitslag in het ziekenhuis, binnenkort mogen we weer...... Verder heeft ze 2 maal per week oedeemtherapie om alle verharding en vochtophoping te verhelpen. Zoals het er nu naar uitziet gaat dit nog wel even duren, afspraken staan tot de eind van het jaar in de agenda. Voor de rest gaat het wel, haar conditie is nog lang niet dat wat wenselijk is. Maar ach, het lichaam is in 1 jaar zo toegetakeld, dat kun je niet in 2 maanden wegpoetsen. Alhoewel ik dat wel zou willen wensen.

Dit wilde ik even kwijt, gewoon omdat vanavond Sta op tegen kanker! op TV is en iedereen daarbij stil zou moeten staan.

1 op de 2 mannen krijgt met kanker te maken, 1 op de 3 vrouwen krijgt met kanker te maken.....................