Na een onrustige nacht met veel piekeren en wat tranen hebben we eigenlijk wel een soort 'gewone' zaterdag beleefd. We realiseren ons heel goed dat er eigenlijk nooit meer een gewone dag zal zijn, er is een onzekere factor die genadeloos kan toeslaan. We moeten genieten van de mooie dingen die we mee mogen maken. En durven nog niet te ver vooruit te kijken.
Het zinloze wachten zal de komende tijd blijven. Onzekerheden moeten we mee omgaan. Zekerheden zijn beperkt.
De dreun dreunt ook na bij Axel. Hij is 'kankermoe', helemaal klaar met al dat gepraat over kanker en hoe hij zich voelt. Hij wil gewoon, gewoon. Maar wat is gewoon? Vanochtend samen met Axel muziek geluisterd (Normaal, ACDC, Mando Dio, Alvin and the Chipmunks), hij wilde mij opvrolijken. Lief hé?
Vanmiddag vierde Klaas zijn verjaardag, daar is hij lekker heen geweest, eerst voetbal kijken (NED-JAP 1-0). Dan bowlen en patat eten in Lelystad. Lekker gewoon zal ik maar zeggen.
Ilse niet, Ilse dwarrelt gewoon verder, maar ja ze is 7 jaar. Moet genieten van haar leven, daar zullen we ook alles aan doen. Ilse had vandaag een majorette-wedstrijd in Barneveld, daar hebben ze natuurlijk daar waar mogelijk ook voetbal gekeken, in oranje uitdossing. Ongeveer 76 punten (vorig 73 punten) dus wel beter dit jaar, toch laatste geworden. Ach daar zit Ilse niet mee, het was toch leuk!
Zelf heb ik de dag vol zelfmedelijden gevuld. Ff geen zin om mooi weer te spelen, balen van de dingen waarmee we nu op worden gezadeld. Balen,balen, balen. Batterijen opladen om volgende week de draad weer te vinden en op te pakken.
Meriam is eigenlijk het sterkst van ons, tenminste zo beleven we het. Heel vreemd vind ik dat, we hebben er ook niet echt een verklaring voor. We denken dat het heeft te maken met het feit, wat er ook gaat gebeuren, de 'normale' gang van zaken zal op enig moment op mijn schouders terecht komen, terwijl Meriam ziek is.
Vreemde wereld. Eigenlijk is naast ons leven alles erg relatief aan het zijn. Wat kan er belangrijker zijn in een mensenleven dan een mensenleven?
Jemig, lees net je mail...wat een verhaal. Waar maken wij toch ons druk om...?? Van die onbenullige dingen...Wat fijn dat jullie zo open zijn. Biedt ons de mogelijkheid ook te reageren en mee te leven. Heel, heel veel sterkte! We denken aan jullie! Suzanne B en de rest van de familie.
BeantwoordenVerwijderenmooi hoe je de woorden vindt om dit alles te kunnen delen. fijn dat we het met jullie mogen delen. Dat is heel bijzonder.
BeantwoordenVerwijderensterkte.
mark en diana en de rest.
Volgens mij zijn jullie een ijzersterk team, waarin gelachen en gehuild MAG en MOET worden! Wat goed dat jullie zo open en eerlijk zijn over jullie gevoelens, dat zel "helpen", al kan er niets geholpen worden.
BeantwoordenVerwijderenEen goede vaderdag gewenst!
Hoi Tienco,Meriam,Axel en Ilse.en familie
BeantwoordenVerwijderenWat een heftig verhaal ben er stil van .
Wil jullie heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd.
groetjes vanuit Marum
Tjeert,Greetje, Sandra Richard marcel en Dennis
Met tranen in mijn ogen heb ik de laatste uitslag en de dagen erna gelezen. Ik ben er stil van... Je wilt het gewoon niet geloven. Heel veel sterkte en wij denken aan jullie. Liefs Esmiralda en de rest.
BeantwoordenVerwijderenWat heftig is de situatie waarin jullie terecht zijn gekomen. Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte toe.
BeantwoordenVerwijderenLiefs Christa
ik kreeg het mega slechte nieuws vandaag te horen wist wel van de borstkanker en ging er ook vanuit dat kunnen ze wel behandelen maar nu nu ik dit hoorde jezus hee nee dit had ik echt nooit verwacht wat ongeloofelijk ...
BeantwoordenVerwijderenweet ook niet wat ik moet zeggen sterkte? denk aan jullie? nancy
Gezondheid is toch echt het allerbelangrijkste in het leven. Carpe Diem, pluk de dag!
BeantwoordenVerwijderenHeel veel kracht en liefde toegewenst