Ruim 2 weken later.

Vandaag is het 30 april, Koninginnedag 2011. Ruim 2 weken geleden is Meriam geopereerd, het gaat lekker met haar. Afgelopen donderdag hebben we een zeer effectieve middag in het ziekenhuis gehad. Eerste afspraak stond gepland om 13:50 uur, we liepen om 16:00 uur het ziekenhuis uit. In de tussentijd hebben we maar 5 minuten hoeven wachten!! Is wel eens heel anders geweest.
Eerste afspraak was bij de mc-verpleegkundige (mamacare) Zij houden zich vooral bezig met de praktische zaken en de eventuele ontwikkeling van lymfe-oedeem in de arm. Dat laatste valt nu wel mee, de vergelijking tussen de eerste meting (voor de operatie) en nu geeft een kleine afwijking waar we ons geen zorgen over hoeven te maken. Daarna zaten we bij de radiotherapeut, voor ons toch wel hèt gesprek.
Ze kwam al vrij direct ter zake, de bestraling staat gepland! Zo, aanpakken en niet meer loslaten. Actie!
Nu moet Meriam voor het aftekenen van de te bestralen oppervlakken circa 20 minuten met haar handen boven het hoofd liggen, dat is nu net 1 van de dingen die niet zo eenvoudig zijn.
Voor het herstel heeft Meriam een 8-tal oefeningen meegekregen om de arm/oksel/schouder maar soepel te krijgen en net het moeilijkste deel is erg belangrijk. Voor de rest hebben we gevraagd waarom er nog wordt bestraald, de tumoren zijn immers weg..... Het is meer protocol om te bestralen na een dergelijke borstoperatie, dan dat er een meetbaar resultaat kan worden geboekt. Voornamelijk bedoeld om eventuele microscopisch kleine resten te vernietigen. Mocht Meriam het zelf niet zien zitten ivm met het strekken van de arm, dan kan de planning nog een week worden verschoven. Vooralsnog is het aftekenen op donderdag 5 mei en start het bestralen maandag 16 mei. Dan 16 werkdagen achtereen iedere dag bestralen en maandag 6 juni de laatste bestraling.
Na ons gesprek bij de radiotherapeut hadden we ook nog een gesprek bij de NP. Zij wilde Meriam zien naar aanleiding van het bezoek aan de chirurg vorige week, waarbij er toch wel een aanzienlijke hoeveelheid wondvocht werd gezien. De NP heeft ff wat meer tijd dan de chirurg, we hebben daar dan ook bijna een uur gezeten. De bloedwaarde is nu 158 (datum bloedafname is 22 april) deze waarde zegt niets, te kort na de operatie. Echter wilde de chirurg graag weten welk effect de operatie op zo'n korte termijn heeft gehad op de bloedwaarden.
De afgelopen periode besproken en stiekem vooruit gekeken wat er nog kan gaan komen. Zoals ik al eerder heb geschreven denk ik dat Meriam na de bestralingen ook nog 3 chemo's krijgt. We ontdekken steeds meer protocollen, 1 daarvan is dat de chemo zoals Meriam die krijgt in totaal bestaat uit 6 kuren.
De hormoonkuur die Meriam nu heeft is bedoeld om de nog aanwezige tumorcellen niet de kans te geven zich te binden aan hormonen. De tumorcel hecht aan een hormooncel en kan zich zo vermeerderen.
Omdat er toch wel veel wondvocht aanwezig lijkt wil de NP dit graag afnemen. Zij denkt aan circa 300ml!! Ons leek het wel wat veel, totdat ze begon af te nemen......... 250cc. Met andere woorden, een beker vol.

Nu tot zover deze late update. Afgelopen dagen vrij druk geweest met van alles en nog wat, daarom wat later dan jullie gewend zijn dit bericht.

Dan wil ik nog dankjewel zeggen voor alle attenties de afgelopen weken. Hoe kun je iedereen bedanken zonder iemand te vergeten? Dat kan niet want er is door heel veel mensen aan ons gedacht!
Daarom namens ons Meriam , Axel, Ilse en mijzelf:

Dank je wel!

Goede vrijdag

Vanmiddag, na lang wachten, eindelijk eens een keer een goede uitslag gehad. Het onderzoek van het weefsel dat weg is genomen bij de operatie is onderzocht. Het resultaat is dat er nog 1 tumor is gevonden van circa 1 centimeter en er zijn 13 lymfekieren weggenomen, waarvan er 7 waren besmet met uitzaaiingen.

Ik durf dit een goede uitslag te noemen, feit is dat we er nog niet zijn. Volgende waar we naar toe werken is het bestralen. Gisteravond in het oncologie-overleg is besloten dat dit nodig is (wordt volgens mij altijd gedaan als er meer dan 3 verdachte lymfeklieren zijn) Verder is bloedgeprikt om de CA15.3 (tumormarker) te bepalen, hiervan volgt donderdagmiddag de uitslag. Ook start Meriam weer met de hormoonkuur waar ze in januari mee is gestopt (Femara).

De hechtingen zijn verwijderd, de pleisters die er nog zitten zullen de komende dagen losraken. Er zit nog wel wondvocht onder de wond, dit wordt de komende tijd in de gaten gehouden. Zwelling of pijn zijn een teken dat er teveel vocht zit. Op dit moment is daar geen sprake van.

Na nog wat heen en weer gepraat, een grap en een grol, hebben we elkaar een heel goed weekend gewenst.

Iedereen een heel prettig weekend gewenst, geniet van de mooie paasdagen!

Wachten

Tsssssss, net binnen in MC Dronten, de afspraak loop DIK uit. Kan nog wel een uurtje duren. 15:20 uur We wachten nog steeds ... 15:45 uur Het ziet er naar uit dat we binnen een kwartiertje aan de beurt zijn.

Duimen!

Kan het niet laten, kwam net als tweet voorbij (via TegeltjesWijsheid) :

Pikerje net, it komt dochs oars. 

(pieker niet, het komt toch anders)

Herstellen van de operaties.

Het is al weer dinsdag! Tijd vliegt voorbij. Meriam herstelt goed van de operaties. Afgelopen weekend hebben we het echt rustig aan gedaan. Geen gedoe, geen gevlieg. Ik merk nu hoe 'moe' ik ben. Alle stress en spanning van het afgelopen jaar komt langzaam bovendrijven. Ik ben redelijk eigenwijs en ren liever door, maar toegeven is nu wel heel verleidelijk en doe ik dus ook :-)
Meriam doet voorzichtig steeds een beetje meer. Kwam ze zaterdag amper van de bank af, nu loopt ze af en toe lekker naar buiten om te genieten van het mooie weer. De pijn aan de wonden valt mee. Daarom slikt ze nog maar een enkele paracetamol per dag en kan ze 's nachts lekker slapen. Slapen is en blijft een ongelooflijk goed medicijn.
Vanmiddag kwam er een grote envelop uit het ziekenhuis met een stuk of 20 kaarten die daar nog waren bezorgd. Hartelijk dank daarvoor! Alle wensen, in welke vorm dan ook, komen op hun plekje terecht. Bijzonder om te weten hoeveel mensen er meeleven, mede dankzij ons blog.

Axel en Ilse zitten lekker in hun vel, doen de gewone dingen en letten daarbij extra goed op mama! Toppertjes!! Ook wel goed dat alle gewone dingen voor het gewoon doorgaan. Hierdoor lijkt ons leventje gewoon....

Vrijdagmiddag aanstaande gaan we voor dé uitslag naar het ziekenhuis. Heel langzaam komt de spanning daarvoor boven drijven. Die uitslag zal zeker bepalend zijn voor de langere termijn. Als alles oke is, dan start een nabehandelingstraject van bestraling (en misschien nog een aantal chemokuren) Als het niet oke is......?! Daar denken we nog niet over na, kun je ook niet over nadenken, geen idee wat er dan gaat gebeuren.

Een dag zonder lach is een verloren dag.

Dank je wel!

Iedereen heel hartelijk bedankt voor de attenties de afgelopen periode. Met name de afgelopen dagen komen er bloemstukken

bossen bloemen, kaarten, emailtjes, hyves-krabbles, tweets, SMS-jes, telefoontjes  en noem maar op binnen.
Ondanks alles super om te weten dat er zoveel mensen meeleven. Top!

Relax

Gelukkig is Meriam weer thuis. Vanmiddag nog een redelijk uitgebreid gesprek gehad bij de mamacare-verpleegkundige. Vooral over de praktische kanten van de situatie nu. Ondertussen kwam de gynaecoloog ook nog langs om Meriam formeel te ontslaan. De wondjes in de buik zien er mooi uit, 1 verdiend een beetje extra aandacht en zal deze krijgen. De wond op de borst is al dicht er hoeft verder geen pleister of zo meer op.
Ondertussen al weer een aantal afspraken staan voor de nodige uitslagen en controles. Daarover gaan we maandag nadenken dit weekend gaan we bijkomen en Meriam verwennen.

Pessimisme is een kwestie van humeur, optimisme van wilskracht.

Vandaag naar huis

Aanvulling op de dag van gisteren. Gister echt geen puf meer om ons verhaal verder te schrijven, daarom nu de rest.
Het herstel van Meriam gaat zeer voorspoedig. Gistermiddag tijdens het bezoekuur is de chirurg geweest en vond dat Meriam wel naar huis zou kunnen (vanmiddag). De arm kon ze al weer voldoende omhoog tillen (elleboog ongeveer op schouderhoogte) dat is helemaal goed. Verder heeft ze geen last van de borst/oksel streek. Geen koorts of andere bijverschijnselen.
Op de vraag wat hij tegen is gekomen tijdens de operatie gaf hij geen antwoord. Eerst het weefselonderzoek afwachten, dan de wetenschappelijke onderbouwing van de operatie. Het uitvoeren van die onderzoeken duurt circa 7 werkdagen in verband met de verschillende processen die hiervoor worden gebruikt.
Gisteravond samen met Ilse bij Meriam geweest, Axel wilde graag naar de training van tafeltennis. Meriam zat rechtop in bed, had aan tafel zitten eten en weer kleur op de wangen. Helemaal TOP!

Vanochtend belde ze voordat de kinderen naar school gingen. Ze had lekker geslapen en gegeten. Alleen zit er nu wel vocht in haar arm, daarvoor komt vanochtend nog iemand langs. We hopen maar dat het wondvocht is.

Voor nu is dit het wel. Tot laterzzzzzzzzzzzzzzz.

Krachtvrouw

Goed nieuws uit het ziekenhuis.De drains zijn verwijderd, Meriam ligt ook niet meer aan de morfine-pomp of het infuus en heeft vanmiddag warm gegeten. Zo, daar kijk ik van op! Helemaal anders dan de dag van gisteren. Tijdens het bezoekuur kwam de chirurg nog langs, met de belangrijkste mededeling van de dag: Als het zo goed blijft gaan dan mag Meriam morgenmiddag weer naar huis!!

rest volgt later, nu eerst eten koken en eten :-)

Kaartje mag nog steeds, maar dan naar ons huisadres:

De Banier 47
8255 GK Swifterbant

Fleetwood Mac

Gisterochtend, toen ik Meriam naar het ziekenhuis had gebracht, reed ik over de A6 back home. Radio 2 op de zender en maar prakkezeren. Al rijdend kwam Fleetwood Mac - Go your own way voorbij. Radio op 10, gaspedaal dieper dan toegestaan en ff lekker meeschreeuwen.
Op zich niet zo bijzonder. Totdat we gisteravond uit het ziekenhuis naar huis reden en raad eens wat? Inderdaad weer Fleetwood Mac weer Go your own way. Gaspedaal niet dieper, geluid beetje harder want Axel en Ilse zaten erbij. Dit is mijn 'ding' van de dag van gisteren.

Wakker.

Meriam belde net, ze heeft niet echt lekker geslapen vannacht. Gelukkig heeft ze vannacht de pijnpomp niet meer gebruikt. Ben ik wel blij mee, met paracetamol kan ze op dit moment de pijn de baas.
Deze operatie is wel zwaarder dan de vorige..... dat verbaast met niks, deze IS ook zwaarder.
Nu heeft ze de kids nog aan de lijn. Wij gaan zo naar school, huishouden loopt hier gewoon door.

Flitsbezoek

We zijn net terug uit het zkh. Meriam lag lekker te sluimeren, had nog niet zoveel zin om te praten, luisteren wel. Dus heb ik van iedereen de groeten gedaan en wat slap gepraat. Ze is wel erg misselijk van de narcose, daartegen heeft ze extra medicijnen gekregen.
Haar linkerarm durft (of kan) ze nog niet bewegen, in haar rechterhand houdt ze de bediening van de pijnpomp vast. Vooral de buik schijnt erg pijnlijk te zijn.
Axel en Ilse vonden het niet echt 'eng'. Natuurlijk wel erg spannend (voor de zoveelste keer) maar opgelucht dat ze mama weer hebben gezien. Het aantal apparaten waarmee Meriam is verbonden valt mee (infuus, pijnpomp en 2 drains) dat scheelt ook.
Ze hadden allebei een kaartje voor Meriam gehaald en daar wat ingeschreven..... Lief...... Heel lief.
Zelf nog steeds het opgeluchte gevoel dat de operatie 'technisch' gezien geslaagd is. Komende dagen afwachten hoe snel Meriam kan herstellen. Zometeen gaan we met z'n 3-en een pizza in elkaar knutselen en vanavond nog even naar mama toe.

Meriam vindt het helemaal niet erg om een kaartje te krijgen ;-) daarom hieronder het adres waar ze nog wel een paar dagen woont:

MC Zuiderzee
Meriam van der Pluijm - kamer 208
Postbus 5000
8200GA Lelystad

'Leef in het hierNUmaals'

** update 19:50 uur **
Zojuist nog bij Meriam geweest, ze was al weer een stuk beter bij kennis dan vanmiddag. Het eten en drinken zal vandaag wel niet veel meer worden, slapen daarintegen gaat prima! Ze wilde graag slapen dus zijn we na een kwartiertje weer naar huis gegaan.
Wij gaan straks languit op de bank, bijkomen van deze spannende dag. De afloop lijkt vooralsnog wel goed. Morgen een nieuwe dag, kijken wat die ons gaat brengen.

Meriam slaapt uit.

Net telefoontje van het ziekenhuis gehad, Meriam ligt op de uitslaapkamer. De operatie is goed verlopen, vanmiddag gaan we kijken.

** opluchting **

Het gaat snel.

Korte update vanuit het ziekenhuis. De operatie staat voor komende woensdag op de planning. Details volgen later.

*********** update ********************
Het ging erg snel vanochtend. De plastisch chirurg had zelf ook de conclusie getrokken dat het plaatsen van de expander te risicovol zou zijn. Letterlijk: 'Al zou je het willen, ik ga de expander niet plaatsen.'
Aansluitend zijn we bij de mamacare-verpleegkundige geweest voor een gesprek over de operatie en alle zaken die daar bij komen kijken.
Omdat nu bekend is dat er geen expander wordt geplaatst kon de afspraak voor de operatie definitief worden gemaakt. Na enig intern overleg komt woensdag 13 april uit de hoge hoed. Zo..... U bedoelt overmorgen? Ja!
Oké en dan?? Meriam moet nog langs de anesthesist voor de intake, dat kan gelijk worden gedaan. Hierna nog bloedprikken.... Hebben we nu alles op orde? Ja.
Op naar huis want de kids komen bijna uit school.  Ze zijn vanmiddag vrij, dus gelijk de diverse leerkrachten op de hoogte gebracht van de dingen die gaan gebeuren.

Er is nog wel een klein voorbehoud. Meriam heeft onlangs een Zoladex-injectie gehaald. De gynaecoloog wil nog met de chirurg overleggen of dit geen problemen kan opleveren. Ik denk dat het meevalt, omdat de chirurg zelf de Zoladex-medicatie heeft voorgeschreven en dit afgelopen vrijdag ook al ter sprake is geweest.

Tot hier deze update.

*********** update ********************

De gynaecoloog en de chirurg hebben ondertussen contact gehad en zien geen problemen voor wat betreft de medicatie met de operatie. Met andere woorden: Woensdag wordt Meriam geopereerd. Spannend is het zeker, maar beter 2 dagen dan 2 weken wachten.

De komende dagen zal ik de vorderingen melden via het blog.

Waarheid

Vanochtend een verhelderend gesprek gehad bij de chirurg. De operatie is al definitief, alleen het plaatsen van de expander nog niet. Gisteravond hebben chirurg/radioloog en plastisch chirurg nog het een en ander besproken ten aanzien van het plaatsen van een expander en de mogelijk onplezierige bijwerkingen tijdens en na de bestralingen. De plastisch chirurg gaat het een en ander uitzoeken en zal maandag met zijn advies komen. Omdat er 2 specialisten zijn die twijfelen aan de combinatie expander/bestraling denk ik dat de plastisch chirurg ook een negatief advies zal geven. Mocht hij positief reageren dan moet hij heel erg zeker overkomen.

De chirurg stelde wel een vraag die maar rond blijft spoken in mijn hoofd: Wilt u gereanimeerd worden? (Tijdens een operatie gebeurd dat standaard, maar mocht het in de periode na de operatie voorkomen, dan moeten ze wel weten wat Meriam wil) Ineens heeft de draak weer een betekenis. Voor dit moment was het antwoord: Ja. Hij adviseerde dwingend om toch over deze vraag na te gaan denken en daar een beslissing in te nemen. We kunnen er nu beter over praten en weten wat Meriam wil dan op enig moment een beslissing moeten nemen.......

De bestralingen zijn formeel nog niet bevestigd, maar door het onrustig verloop van de behandelingen denkt de chirurg ook dat bestralen vrij vlot zal volgen op de operatie. Omdat het verwijderen van de eierstokken na de chemo gepland staat, maar er nu geen sprake meer is van de chemo, worden de eierstokken in dezelfde operatie verwijderd. Voor nu een zwaardere belasting van Meriam haar lijf, maar scheelt een operatie.
De operatie zal binnen 2 weken plaats vinden. Moet ook wel, op dit moment is er geen actieve behandeling tegen de draak.....

Nu, maandag hebben we alles op een rijtje, dan zal ik zeker het een en ander gaan bloggen.

Voor nu staat er een lekker druk weekend voor de deur, morgenochtend vroeg in Dronten de sporthal klaarzetten voor de majorette-wedstrijden van Ilse. Teams uit heel Nederland komen wedstrijden houden in de diverse disciplines. Dan om 8:45 uur uit Swifterbant vertrekken met een auto vol tafeltennissers, voor een wedstrijd in Harderwijk. 's Middags weer naar Dronten omdat Ilse haar wedstrijd heeft. Tussendoor nog boodschappen doen enzovoort. Zondag nog geen planning maar het wordt mooi weer, dus grasmaaien en een beetje in de tuin omrommelen lijkt me erg nuttig.

Prettig weekend, tot volgende week!

Dapper voorwaarts!

Deze tekst heb ik eerder vandaag geschreven op een forum waar meer lotgenoten komen. Het geeft op dit moment ook wel weer hoe 'we er in staan'. Beslissingen worden genomen, keuzes gemaakt en vragen gesteld. Sinds vorige week vrijdag alweer 2 maal in het ziekenhuis geweest, gesprek met plastisch chirurg met betrekking tot het plaatsen van een tissue expander tijdens de operatie van de borst en oksel.
De expander is niet veel anders dan een ballon die stapsgewijs met een zoutoplossing wordt vergroot totdat de huid voldoende is gerekt om een borstprothese te plaatsen. Het zou, technisch gesproken, mooi zijn als de expander direct kan worden geplaatst. Maar niets gaat zomaar, er is natuurlijk weer een voorbehoud.
De expander is voorzien van een metalen gedeelte voor het richten van de injectie met de zoutoplossing. Dit is bij het verrichten van de bestraling van de borst een storend element. Niet bij het bestralen van de oksel. Ook zijn er gevallen bekend waarbij door het bestralen het weefsel om de expander verhard. Dit schijnt niet snel te verdwijnen en kan gevoelig zijn.
Dit hebben we vanmiddag bij de radioloog verder opgepakt. De concrete vraag was of de borst eventueel ook bestraald gaat worden. Dat hangt af van de bevindingen, tijdens en na de operatie, van de lymfeklieren in de oksel. Als daar 3 of minder verdachte klieren worden gevonden, dan kan ze beslissen dat er niet wordt bestraald. Wanneer de uitslag is dat er meer dan 3 verdachte klieren zitten wordt er ook direct 'volle bak' bestraald (dus borst en oksel).
Ik denk dus dat er wel een traject van bestralen aan zit te komen, gezien het grote aantal opnames bij de echo 2 weken geleden. Ook is het ziektebeeld erg grillig (oncontroleerbaar) er vermoed ik dat ze al snel zullen besluiten tot een aantal (16 maal is gezegd 'onder voorbehoud') bestralingen. Mede door onze vraag met betrekking tot de  plaatsing van de expander en het bestraaltraject gaat de radioloog dit opnemen met een aantal collega's om hun ervaringen te vragen. Zij (lees de radioloog) belt morgenochtend met de chirurg om hem te zeggen wat de beste keuze is.
Ja, morgenochtend om 10:00 uur zitten we weer in het ziekenhuis. Afspraak met de chirurg om de operatie verder te plannen. Dat er geopereerd gaat worden is zeker. Of er een expander wordt geplaatst is nog niet zeker, die beslissing wordt morgenochtend genomen.
Zelf heb ik nu zoiets van: Regel technisch alles zodanig dat er controle is. Mocht het cosmetisch dan minder zijn, dan is dat maar zo. Liever de draak de baas, dan een mooi decollete. Nadeel van het later reconstrueren van de borst is een extra operatie (voor het plaatsen van de expander). Verder kan ik me er niet zo druk om maken. Als er een soort van stabiele situatie te bereiken is zonder borst, dan gaat dat bij mij boven een goed ogend decollete met eventueel allerlei andere problemen.

Komende periode (ik denk een week of 10) zullen in het teken staan van de operatie (morgen weten we waarschijnlijk de datum) en de nazorg. Verder vooruit kijken doen we maar ff niet.

  "Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan."

Naïef

Hoe naïef kun je zijn? De draak laat zich niet vangen!
Vanmiddag bij de chirurg geweest, gisteravond in het onco-overleg is besloten om rigoreus in te grijpen. Borst-amputatie en de oksel aanpakken.

BAM (bij mij tenminste) Meriam is veel koelbloediger.
De conclusie is dat de lymfeklieren goed reageren op de hormoonbehandeling en de bloedwaarden op de chemo. Echter is het niet mogelijk om een complete behandeling, op basis van medicijnen, te bedenken. Daarom wordt op korte termijn de borst volledig weggehaald en de oksel schoongemaakt. Hiermee moeten alle tumorhaarden worden verwijderd.
Omdat we besloten 'er niet over na te denken' komt het voor mij als een verrassing. Sterker nog, ik schrok er wel van. Vooral omdat er besloten is om alles te behandelen (borst en oksel) dat was eerder nog niet zo concreet ter sprake geweest.

Rationeel gezien is het natuurlijk de beste manier. Als het weg is, dan kan het ook niet verder gaan. Emotioneel gezien had ik al in een vroeg stadium afscheid genomen van het feit amputatie. Net zoals ik eerst ook chemotherapie van het lijstje had geschrapt. Meriam is verder in het proces, heeft meer na lopen denken over de mogelijkheden. (Gelukkig maar, toch iemand hier die z'n kop erbij houdt)

We (lees Meriam) moet gaan beslissen of ze een expander wil laten plaatsen, zodat ze haar vrouwelijke vormen na de operatie weer terug kan krijgen. Aangezien wij hier nog niet samen over hebben gesproken wordt volgende week vrijdag de beslissing (wel of geen expander) met de chirurg besproken. Eerst zitten we dinsdag bij de plastisch chirurg, hij gaat ons vertellen wat er gaat gebeuren enzovoort. Dan donderdag bij de mamacare-verpleegkundige en wellicht de radio-loog. Afspraak met haar moet nog worden bevestigd omdat haar agenda al vol zit.

Zo zie je maar weer. Ook als je niet nadenkt over de feiten dendert de draak door. Ik ben er klaar mee. Genoeg van. Zoek zekerheid en stabiliteit. Nou, dan wens ik mezelf heel veel succes, want dat gaat voorlopig nog niet lukken :-(.
In grote lijnen zal het proces zijn: Operatie => daarna meten bloedwaarden en eventueel een MRI van de ruggenwervel. Daarna wellicht nog een aantal chemokuren en dan zien we wel verder. Ik denk dat de operatie binnen nu en een week of 4 gaat plaatsvinden. Daar eerst maar naar toe werken, dan zien we wel verder.

We kregen vandaag een mooie kaart van m'n zus Anita en gezin. Met een prachtige tekst:

In de weerspiegeling van het water

Tel ik de gouden zonnestralen

De kracht van hun licht draag ik op aan jou

Zodat jij er vertrouwen en hoop uit kunt halen

Lieve Meriam, jij bent mijn kanjer! 

Samen blijven we knokken tegen de draak maar vooral genieten van de mooie dingen in het leven.