YES!

Na, toch wel een onrustige nacht en een half uur later dan gepland, hebben we goed nieuws! De CA15.3 waarde is gedaald van 167 naar 118! De behandelingen lijken goed aan te slaan. Het heeft even geduurd, maar voor nu is dit prima. De afgelopen week wel vakantie gehad, maar niet vrij geweest, zo'n soort gevoel.
Nu ik dit zo schrijf ben ik nu wel moe, een aangenaam soort, dat wel.
Meriam heeft wat last van bijwerkingen van de hormoonkuur, 's ochtends zijn de gewrichten nogal stram en gevoelig. De oncoloog vond dat een positief teken....... dan doet de kuur wel z'n werk. Om dit ongemak te onderdrukken mag Meriam 's avonds en 's ochtends paracetamol slikken. Als dat na een tijdje proberen niet mocht helpen heeft ze een recept meegekregen voor Diclofenac. Toch liever niet, omdat dat dit medicijn de maagwand ook weer kan aantasten. We zullen het de komende weken mee gaan maken.

Hoe nu verder? In principe moet  Meriam iedere 2 maand bij de oncoloog op spreekuur komen om de bloedwaarde in de gaten te houden. De hormoonkuur kan in principe jaren worden voortgezet, zolang de bloedwaarden maar laag blijven. In oktober zijn we weer aan de beurt, tot die tijd kabbelt alles rustig voort.

Komende week gaan we meer genieten van onze vakantie dan afgelopen week, de uitslag van vandaag draagt zeker bij aan een goed slagen daarvan.

 'De top is slechts het excuus voor de beklimming'

Nog 3 dagen

De tijd tikt langzaam verder. De dag van vrijdag komt dichterbij. Meriam heeft vorige week al bloed laten prikken. Doet ze tegenwoordig in Dronten op de poli. Daar zitten mensen die dit dagelijks doen. Ze merkt dit ook goed, ze is nogal moeilijk aan te prikken. In Dronten gaat dit allemaal net ff wat makkelijker. Een jaar geleden schreef ik dit , nu een jaar verder realiseer ik me dat er alweer heel veel mensen de strijd tegen kanker hebben moeten opgeven.
Vrijdag wordt voor ons wel erg bepalend. Nu weten we eigenlijk niets. Oke, Meriam is lang niet in top-conditie, maar verder loopt het wel. Wat zullen we vrijdag te horen krijgen, hoe zullen we reageren, wat zal de volgende stap zijn? Allerlei vragen komen langzaam boven drijven, heel lastig om daar nu over na te denken.

Morgen gaan we naar een lingerie-winkel om ons voor te laten lichten over de mogelijkheden van een definitieve prothese. Eigenlijk hebben we ons daar verder nog helemaal niet mee bezig gehouden. Later meer hierover.

We genieten op dit moment van een herfstige zomervakantie. Het weer wil niet echt meewerken, beetje van dat bankhang weer. Nodigt ons niet uit om dingen te gaan ondernemen. Axel en ik moeten eigenlijk nog wel ff fietsen. We zijn aan het oefenen voor de 100 kilometer naar Doezum. De 30 en bijna 40 km gingen prima, volgende doel is de 50 kilometer. De harde wind die momenteel waait is niet echt een uitdaging voor ons. In de polder waait het sowieso wel, hebben we geen kracht 5 of meer bij nodig.

Afgelopen zaterdag mijn 43e verjaardag gevierd. Ondanks de vakantie-tijd was het een gezellige dag. Voornamelijk 'gedistilleerde drank uit afstoking van een gegist beslag van granen' gekregen. Altijd lekker, zo midden in de herfst ;-)

Axel en Ilse hangen wat rond in en om huis, als de zon schijnt is het ook gelijk lekker weer. Buitenspelen blijft dan toch wel dat wat ze het liefste doen. We hebben nog geen concrete plannen voor de komende dagen, behalve dan dat Meriam haar moeder morgen jarig is. Sinds een aantal jaren gaan we dan 's middags of 's avonds uit eten. Daarover een volgende keer meer.

Nu, tot vrijdag zeker geen updates, zodra we vrijdag meer weten dan meld ik dat.

'Twijfelen mag, aarzelen niet.'