Zoals een aantal van jullie wel weten, mag ik graag naar concerten van Normaal gaan. Ik doe dit al een jaartje of 25 en heb het altijd als mijn uitlaatklep gezien. Vanmiddag was toch wel een bijzonder concert. Ten eerste durfde ik 2 weken geleden nog niet te denken of ik/we vandaag naar Toldijk konden, we zaten in een achtbaan zonder zicht op wat er ging gebeuren.
Toen het eenmaal bekend werd dat we het lange traject van behandelen ingingen, hebben we gelijk het koffieconcert in Toldijk vastgezet in de agenda. In het voorprogramma zat Boh Foi Toch, texmexmuziek, platter in dialect dan Normaal. Vinden we ook leuk dus 12:00 uur scherp stonden we in de brandende zon te genieten. Na een uurtje BFT, en een of ander mannenkoor was het 14:30 uur tijd voor Normaal. Een aantal nummers om los te komen, toen kwam een nummer met een wel heel speciale betekenis. Achter wolken schient de zon (klik op titel voor de tekst).
Voor het eerst in de historie heb ik staan huilen op een nummer van Normaal bij Normaal, samen met Meriam. Axel en Ilse dicht in de buurt.
Dit concert heeft voor ons een speciaal plekje.
Genieten van de gewone speciale dingen in het leven.
Ook voor ons was dit concert onvergetelijk
BeantwoordenVerwijderenWe hebben geen wolken gezien, maar opa had wel gelijk..... Achter wolken schient de zon.
Volgens mij heeft ieder voor zich dit nummer intens beleefd, maar de belevenis van jullie was veelzeggend.
Meriam, Tienco Axel en Ilse... Goed goan
Corrie en Edwin