Verbondenheid

Vanochtend heb ik samen met M (m'n 'praatpaal') een heerlijke wandeling door het Natuurpark in Lelystad gemaakt. Zo af en toe vinden wij dat we elkaar moeten spreken. We denken ongeveer hetzelfde, dus onze gesprekken zijn makkelijk en open over van alles en nog wat. Ik probeerde onze relatie te beschrijven, we kwamen uit op 'verbondenheid'.
Dat is het woord dat heel sterk op heel veel mensen van toepassing is. De steun die we krijgen uit bestwel onverwachte hoeken is heel bijzonder. Je kunt lang over verbondenheid nadenken, Meriam is zo verbonden met Axel, Ilse en mij, alleen moet ze loslaten. Loslaten in het heel groot. Valt niet mee, ik denk dat het een bijna onmogelijke opgave is.

Naar aanleiding van het bezoek van de ha gisteravond ging ik vanochtend naar de apotheek om de morfinepleisters op te halen. Werd een beetje moeilijk gedaan, recept was wel binnen, maar ik moest me ff melden bij de dokters-assistente. Oké, goed, doe ik dat. Daar aangekomen wordt er een beetje in de computer omgerommeld, recept is goed, handtekening enzovoort is geregeld..... Totdat de ha uit zijn praktijkruimte kwam en me aan sprak. Hij wilde me nog ff spreken over gisteravond.
Samengevat wilde hij peilen of we wisten waar Meriam in haar proces stond. Ik heb verteld, met mijn emotie, dat we dat in de gaten hebben. Dingen worden thuis benoemd, het proces is begonnen, nog niet volop bezig, maar daar gaan we komend weekend wat aan doen.
Voor wat betreft het behandelen, mocht Meriam meer last krijgen van bloedingen moeten we toch sterk gaan nadenken over palliatieve sedatie.  Stellen we uit tot maandagochtend, als hij komt voor het wekelijks consult. Ik heb aangegeven dat Meriam niet echt veel baat heeft bij de transfusie van gisteren, volgens mij gebruiken de vitale organen het bloed om maar te kunnen blijven werken. Meriam haar welbehagen, haar kwaliteit van leven, heeft er niet veel aan. Enige echte voordeel is, is dat haar misselijkheid nu weg is, maar dat kan ook komen omdat de bloedingen in de neus onder controle zijn. Verder heeft Meriam geen zin in eten of drinken. De ha gaf aan dat uitdroging een goede start is van het stervensproces.
Mijn kop snapt dat en vindt ook dat dit het beste is. Mijn hart spreek een heel andere taal, wil Meriam niet kwijt. Nooit!
Bij mijn vertrek gaf de ha aan om rond de middag langs te komen om goed op de hoogte te blijven van Meriam haar welzijn.

Tijdens de wandeling zie M tegen me: Tien, we komen alleen en we gaan alleen. Als ik Meriam zo zie liggen, dan is ze al erg alleen. Eenzaam. Moe. Klaar met leven. Klinkt hard, maar is denk ik wel waar. Na 2,5 jaar strijden, in haar eigen stilte, wordt het tijd om los te laten. In het groot. Heel groot....... Mijn hart spreek een heel andere taal :'-(

Vanochtend kreeg ik een sms-je dat Meriam graag watermeloen wilde hebben. In mijn afwezigheid was X aanwezig. X is eigenlijk M, maar dan anders. Meriam had een fantasie gehad en wilde meloen eten. Dus tijdens de aanwezigheid van de thuiszorg-vpl is X naar de Appie gereden en heeft een bakje meloen-melange opgehaald, of ik op mijn weg van Lelystad naar huis ff de laatste bakjes wilde halen. Tuurlijk, de enige 2 bakjes heb ik meegenomen. Meriam heeft vandaag bijna 1 bakje meloen leeg gegeten. In tegenstelling tot de afgelopen dagen, toen leefde ze alleen op cola en kippeboeljon en gisteravond een visfileetje. Wel goed gevoel dat er iets is dat ze lekker vindt en ook niet van hoeft over te geven. Rest van de dag ligt  Meriam met de ogen dicht op bed, te slapen, te sluimeren, te zijn. Ze kan nog wel genieten van de huiselijke geluiden, de TV of radio die aan staat. De kids die om hangen, de gewone dagelijkse dingen.

Ja, eigenlijk heb ik nu wel geschreven wat er over vandaag te schrijven valt. Komende dagen zullen grotendeels als gezin doorbrengen. Samen Meriam haar uitvaart voorbereiden. Ik vind dat nog heel spannend, maar wil graag de Axel en Ilse ook hun bijdrage hieraan leveren. Meriam verteld tussen het slapen door steeds plukjes van haar wensen. Heel bijzonder dat we samen dit gaan doen.

'De mens is harder dan steen, sterker dan ijzer en kwetsbaarder dan een roos.'