Update

Gewoon, omdat ik denk dat ik ff moet vertellen hoe het hier gaat. Meriam is nu een paar dagen thuis, wat een enorme verandering met zich mee heeft gebracht. Bed in de woonkamer, plaats en ruimte voor een rollator. Vaker 'vreemde' mensen over de vloer. Meeste reguliere huishoudelijke taken komen op Axel, Ilse en mij neer. Alles is aan het veranderen.
Met Meriam gaat het redelijk. Dankzij de rollator kan ze zich redelijk door het huis en de tuin verplaatsen. Voor de rest is ze toch wel sterk afhankelijk van ons en anderen. Heel vervelend, maar het is zo. Lichamelijk kan ze de pijn goed controleren, het ene moment is beter dan het andere maar door de bocht genomen kan ze er mee omgaan. Gisteren ben ik aan het werk gegaan, wat bij Meriam toch wel de nodige stress met zich mee bracht. Ineens lig je dan toch wel 'alleen' te zijn. Toch vind ik dat we, daar waar we onze kinderen in 'de regelmaat' willen hebben, daar zelf ook zoveel mogelijk aan moeten voldoen.Op het werk krijg ik alle ruimte om mijn gang te gaan. Het is nu nog niet zo eenvoudig om te zeggen zus-en-zo gaan we het doen. Komende dagen kijken hoe we het huishouden gaan runnen. Moeten we nog wat meer ervaring mee op doen.
Juno is een echte pup, gisteren is hij onder de schutting door gekropen naar de buren...... Ik kan er om lachen, maar kan me ook voorstellen dat Meriam dit 'nu even niet' kan hebben. We dachten de tuin redelijk dicht te hebben, echter was er nog 1 gaatje onder de schutting door dat hij heeft gevonden. Gelukkig kent de buurt Juno en is alles goed gekomen.

We hebben via de diverse sociale- en non-sociale??? media allerlei berichten, kaarten, mailtjes, sms'jes, telefoontjes en bossen bloemen mogen ontvangen. Iedereen daarvoor hartelijk bedankt. Goed gevoel dat er zoveel mensen zijn die aan ons denken en willen bijdragen in het opfleuren van ons humeur.