's Middags tijdens het bezoekuur zat ze al weer rechtop in bed, een heel verschil met dinsdagmiddag. Goed gevoel, ze is op haar plek en de medicatie doet zijn werk. Sterker nog, ze mocht wel uit bed om te kijken of ze kon staan. Na het ongebruikt retour sturen van de lunch en een kop thee heeft ze dat ook daadwerkelijk
Wij weer in de auto en op naar het ziekenhuis. Meriam lag heerlijk te sluimeren toen we binnen kwamen, Ilse moest ff haar verhaal kwijt. Echt op z'n Ilses heel veel woorden, allerlei rand- en hoofdzaken door elkaar en veel gebaar. Meriam wilde niet meer uit bed, een volgende keer mag ze een extra dosis pijnstiller voordat ze probeerd te staan. Het was ondertussen 19:50 uur, nog steeds geen uitslag. Zonder al te veel verwachtingen ben ik toch maar naar het verplegend personeel gestapt om te vragen of er al meer bekend was. Duidelijk aan gegeven dat het voor ons wel 'serious business' is. Ze wisten niets, maar waren wel bereid de arts van dienst te bellen. Toevallig was dit een chirurg die ter zake kundig is, echter hij had niets vernomen ..... Ja, dan kun je uit je slof schieten, of de dame vriendelijk bedanken. Dat laatste heb ik gedaan. Zij gaf aan dat ze in het rapport heeft gezet om donderdag verdere navraag te gaan doen, echter wordt er dan een zondagsdienst gedraaid, kans van slagen is niet echt heel groot. Ik heb haar verteld dat ik me gewoon weer kom melden, dat vond ze een goed plan (ik denk dat ze niet hoeft te werken donderdag ;-))
Dit was het voor nu, ben erg moe. Het is erg intensief, wil graag een paar uur slapen. Gaat zeker lukken. Vandaag heeft een soort van 'kuisvrouw' ons huis van boven naar beneden onder handen gehad waardoor we morgen 'vrij' zijn. Zo'n lieve 'kuisvrouw' daar is er maar 1 van (nou ja, er loopt een evenbeeld rond :-))
'Richt je op de deuren, niet op de muren.'
Lekker slapen en morgen een nieuwe dag!
BeantwoordenVerwijderen