Ff wachten ...... Juno!

Meriam loopt eigenlijk al sinds januari met aanhoudende rugpijn / rugklachten. In eerste instantie wel foto's laten maken, maar niets bijzonders. Ook de botscan liet niets onwenselijks zien. Toch wil de rugpijn niet verdwijnen. Daarom heeft de huisarts een ontstekingsremmer/pijnstiller voorgeschreven (diclofenac) maar die wil niet echt goed helpen. Als aanvulling hierop heeft M 2 weken geleden Tramadol voorgeschreven gekregen, een pijnstiller die redelijk heftig is. Na de eerste pil is Meriam h-o-n-d-s-b-e-r-o-e-r-d geweest. Nee, deze pil alleen maar als het echt niet anders kan. Dit was vorige week donderdag. Ondertussen had de huisarts de oncoloog gebeld om het een en ander met haar af te stemmen, we hadden een afspraak staan voor 10 mei, deze is naar voren gehaald, we mochten vandaag om 11:40 uur komen.
Koniginnedag heeft Meriam nog 2 stuks van Dramadol genomen, wederom misselijk in het veelvoud!
Vanochtend eerst bloedprikken en dan op spreekuur. De onco heeft Meriam haar verhaal aangehoord en ff naar de rug gekeken. Ze wil de bloedwaarden afwachten voordat er een vervolg wordt opgestart.
Opties zijn:
- andere hormoonkuur
- plaatselijke bestraling van de pijnplek
- pijnstillers, maar dan met een lichte morfine-dosering in plaats van Dramadol.
- ... ze zal vast nog wel wat in petto hebben

We wisten niet zo goed wat we konden verwachten, nu wordt het allemaal iets duidelijker. Wat zo klaar als water is, is dat we NOG FF GEDULD moet hebben..... Oke, dat lukt.

Afgelopen dinsdag was Meriam jarig, 44 jaar :-) Had ik bijna 2 jaar geleden niet durven dromen. Bij m'n zus was een nest puppies we zijn daar eerste paasdag geweest, Axel en Ilse waren gelijk verkocht. Meriam haakte snel in, maar ik..... nee ..... ja .......nee ........ ja....... Wacht, een nachtje over slapen, goed gesprek en dan beslissen. M'n uitweg om de beslissing nog ff te overwegen. Nadat we 2e paasdag tijdens de koffie nog een goed gesprek hebben gehad besloten om de optie te nemen op 1 van de pups. We noemen hem Juno, is van het mannelijke geslacht en een kruising tussen een Friese Stabij moeder en een Fries Stabij x Labrador vader. Oh, zo schattig. Met de kids afgesproken dat het onze hond is en we allemaal verantwoordelijk zijn voor het wel een wee van Juno. Dinsdag was het zover en is Juno bij ons komen wonen. Nu vooral veel corrigeren en zelf wennen aan het idee, maar vooral genieten van onze hond.
De naam Juno hadden we (Meriam en ik) al heel lang in gedachten voor een hond. Jaren geleden hebben we ons ook al een georienteerd op een hond, toen besloten om eerst aan kinderen te denken en dan pas een hond. Nu kwam het op ons pad .......... en konden we besluiten.

'Ook met de stenen die jouw de weg versperren,

kun je iets moois bouwen.'