Naïef

Hoe naïef kun je zijn? De draak laat zich niet vangen!
Vanmiddag bij de chirurg geweest, gisteravond in het onco-overleg is besloten om rigoreus in te grijpen. Borst-amputatie en de oksel aanpakken.

BAM (bij mij tenminste) Meriam is veel koelbloediger.
De conclusie is dat de lymfeklieren goed reageren op de hormoonbehandeling en de bloedwaarden op de chemo. Echter is het niet mogelijk om een complete behandeling, op basis van medicijnen, te bedenken. Daarom wordt op korte termijn de borst volledig weggehaald en de oksel schoongemaakt. Hiermee moeten alle tumorhaarden worden verwijderd.
Omdat we besloten 'er niet over na te denken' komt het voor mij als een verrassing. Sterker nog, ik schrok er wel van. Vooral omdat er besloten is om alles te behandelen (borst en oksel) dat was eerder nog niet zo concreet ter sprake geweest.

Rationeel gezien is het natuurlijk de beste manier. Als het weg is, dan kan het ook niet verder gaan. Emotioneel gezien had ik al in een vroeg stadium afscheid genomen van het feit amputatie. Net zoals ik eerst ook chemotherapie van het lijstje had geschrapt. Meriam is verder in het proces, heeft meer na lopen denken over de mogelijkheden. (Gelukkig maar, toch iemand hier die z'n kop erbij houdt)

We (lees Meriam) moet gaan beslissen of ze een expander wil laten plaatsen, zodat ze haar vrouwelijke vormen na de operatie weer terug kan krijgen. Aangezien wij hier nog niet samen over hebben gesproken wordt volgende week vrijdag de beslissing (wel of geen expander) met de chirurg besproken. Eerst zitten we dinsdag bij de plastisch chirurg, hij gaat ons vertellen wat er gaat gebeuren enzovoort. Dan donderdag bij de mamacare-verpleegkundige en wellicht de radio-loog. Afspraak met haar moet nog worden bevestigd omdat haar agenda al vol zit.

Zo zie je maar weer. Ook als je niet nadenkt over de feiten dendert de draak door. Ik ben er klaar mee. Genoeg van. Zoek zekerheid en stabiliteit. Nou, dan wens ik mezelf heel veel succes, want dat gaat voorlopig nog niet lukken :-(.
In grote lijnen zal het proces zijn: Operatie => daarna meten bloedwaarden en eventueel een MRI van de ruggenwervel. Daarna wellicht nog een aantal chemokuren en dan zien we wel verder. Ik denk dat de operatie binnen nu en een week of 4 gaat plaatsvinden. Daar eerst maar naar toe werken, dan zien we wel verder.

We kregen vandaag een mooie kaart van m'n zus Anita en gezin. Met een prachtige tekst:

In de weerspiegeling van het water

Tel ik de gouden zonnestralen

De kracht van hun licht draag ik op aan jou

Zodat jij er vertrouwen en hoop uit kunt halen

Lieve Meriam, jij bent mijn kanjer! 

Samen blijven we knokken tegen de draak maar vooral genieten van de mooie dingen in het leven.