Meriam vs de draak : 3 - ?

Vanmiddag hadden we ons 3-wekelijks gesprek bij de oncoloog. Allebei waren we niet zeker van de zaak. Vrijdag zijn van de tumor in Meriam haar oksel echo's gemaakt. Veel echo's. Onzekermakend veel echo's. Omdat ik ff geen zin had om dit te delen (we zouden en hebben er een leuk weekend van gemaakt) heb ik dit niet geblogd.
Wat wil het geval? Ik ga niet mee naar een echo-afspraak. Omdat ik niet bij het maken van de echo's wil zijn, ik heb genoeg gezien en weet naar mijn idee te veel. Daarom is onze lieve buuf Anja mee geweest. Nadeel hiervan is dat ik pas 's avonds 'sfeer' kan proeven. Ik voelde al toen ik thuiskwam dat er iets aan de hand was. De radioloog (of wat zijn functie maar is) was spraakzaam en heeft daarom redelijk veel verteld. De reeds aanwezige tumor is niet vergroot/verkleind onder invloed van de chemo. Geen goed nieuws maar ook niet echt slecht nieuws. Toch? Echter heeft hij ook veel opnames gemaakt van het weefsel om de tumor heen. Ja, dan weten wij wel hoe laat het is, verdachte omstandigheden die aandacht vereisen. SHIT!
Eigenwijs als we zijn er verder niet veel woorden aan vuil gemaakt en genieten van de leuke dingen. Dat is goed gelukt.
Maar dan belandt je in het ziekenhuis, daar waar feiten waarheid zijn. Loopt het spreekuur ook nog eens een dik half uur uit..... Kom op, wel willen dingen weten, schiet op.
De onco gaf gelijk te kennen dat ze het verslag van de echo's niet begrijpt. Voor wat betreft de tumor hebben we een status quo bereikt. Echter zijn er om de tumor heen een aantal lymfeklieren die verdikt zijn. De gebruikte bewoordingen om dit te kennen te geven zijn zo verwarrend dat de onco er geen conclusie aan wil verbinden.
Eerlijk, maar weer onzekerheid.
Meriam haar ziekte-proces heeft een dusdanig grillig verloop dat de onco het dossier donderdag in het oncologie-overleg wil bespreken. Tot die tijd start er geen nieuwe chemo-kuur, dus heeft Meriam een paar extra dagen herstel. Wel lekker, alleen is de reden ff wat minder.
We hebben vrijdag al een afspraak staan bij de chirurg (hij kan de echo's ook het best beoordelen) dus dan horen we verder.

Ook goed nieuws, de tumormarker is gedaald naar 178.
De oncoloog stelt hierbij gelijk wel grenzen. De daling kan ook worden veroorzaakt doordat de uitzaaiingen in de botten reageren op de chemo. Is nu helemaal niets van te zeggen.

Dus de komende dagen worden toch weer spannend. Als je er over na gaat denken dan zijn er weer zoveel opties, dat wij maar enigszins gelaten gaan wachten tot het vrijdagmiddag is. Dan weten we meer.

 Put het geluk nooit uit. De laatste emmer smaakt naar de bodem.