Meriam doet voorzichtig steeds een beetje meer. Kwam ze zaterdag amper van de bank af, nu loopt ze af en toe lekker naar buiten om te genieten van het mooie weer. De pijn aan de wonden valt mee. Daarom slikt ze nog maar een enkele paracetamol per dag en kan ze 's nachts lekker slapen. Slapen is en blijft een ongelooflijk goed medicijn.
Vanmiddag kwam er een grote envelop uit het ziekenhuis met een stuk of 20 kaarten die daar nog waren bezorgd. Hartelijk dank daarvoor! Alle wensen, in welke vorm dan ook, komen op hun plekje terecht. Bijzonder om te weten hoeveel mensen er meeleven, mede dankzij ons blog.
Axel en Ilse zitten lekker in hun vel, doen de gewone dingen en letten daarbij extra goed op mama! Toppertjes!! Ook wel goed dat alle gewone dingen voor het gewoon doorgaan. Hierdoor lijkt ons leventje gewoon....
Vrijdagmiddag aanstaande gaan we voor dé uitslag naar het ziekenhuis. Heel langzaam komt de spanning daarvoor boven drijven. Die uitslag zal zeker bepalend zijn voor de langere termijn. Als alles oke is, dan start een nabehandelingstraject van bestraling (en misschien nog een aantal chemokuren) Als het niet oke is......?! Daar denken we nog niet over na, kun je ook niet over nadenken, geen idee wat er dan gaat gebeuren.
Een dag zonder lach is een verloren dag.
Tijd is niets en dus ben je zo maar weer een week verder..Dat heeft ook voordelen want het is lekker om te lezen dat het herstel goed gaat en ook dat het, ondanks de weerstand, goed is om aan de spanning en stress toe te geven. Op naar de vrijdag en ondanks de spanning weten wat het volgende doel zal zijn. Ik duim, denk en glimlach er weer op los en hoop dat het helpt:-)
BeantwoordenVerwijderenGroet,
Monique
Voor morgen hebben we weer een kaarsje aangezet.
BeantwoordenVerwijderenEn draaien we onze duimen blauw.
Groetjes Arno en Mirjam