Sta op tegen kanker!

Dit is het thema van een programma op TV waar we nu naar kijken. De vooravond van de operatie die Meriam moet ondergaan vanwege borstkanker. Best heftig.
De afgelopen dagen hebben we met z'n allen rustig naar dit moment toe gewerkt. Het zat er al een tijd aan te komen, nu is het dan eindelijk zo ver. Klinkt misschien wel raar, maar voor mij / voor ons wordt het nu ook zichtbaar.
Meriam in een ziekenhuisbed, pleisters, zusters, dokters en noem maar op. Nu is het echt. Ook voor Axel en Ilse, mama is ziek. Doodziek. Maar er is tot vandaag niets te zien geweest.
Afgelopen dagen van heel veel verschillende kanten steunbetuigingen gehad. In allerlei vormen. Bossen bloemen, kaarten, SMS-jes emailtjes, persoonlijk. Mooi gevoel dat ook onze ellende gedeeld kan worden met anderen.

Voor nu ben ik klaar met typen. De dag van morgen gaat spannend worden, niet direct vanwege de operatie maar meer van alle 'gedoe' er om heen. Alleen met de kids thuis, alleen slapen. Meriam in het ziekenhuis, eigenlijk ook alleen. Bleeeehhhh.

Zodra ik morgen wat zinvols kan melden dan doe ik dat. Wij kijken nog naar

'Sta op tegen kanker!'

en proberen dan nog een paar uur te slapen.