Het was nog erg vroeg vanochtend, ik had me voorgenomen om te blijven tot de operatie, maar de verpleegkundige adviseerde om naar huis te gaan. Meriam zou als 3e worden geopereerd, dat zou de nodige wachttijd gaan kosten. Acheraf de juiste beslissing, want het plaatsen van de draadjes duurde > 2uur. De clipjes waren moeilijk te vinden. Er zijn 7 mammografien gemaakt voordat het allemaal oke was.
Ook werd Meriam pas rond de middag geholpen omdat er een spoedoperatie tussendoor is gekomen.
Dat verklaarde ook het lange wachten. Er zou rond 10:30 uur worden geopereerd, 3-kwartier duren, dus rond 11:45 uur konden we een telefoontje verwachten. Niet dus. Samen met oma Tuut Axel en Ilse van school opgehaald, mobiel in de hand want stel je voor....... Een boterham gegeten, nog steeds geen belletje!? Kids weer naar school, weer met de mobiel in de aanslag. Maar wie er ook belde, geen ziekenhuis. Duurt nu toch wel lang.
Nou ja, dan zelf maar bellen. Rond 13:05 uur de afdeling gesproken, maar Meriam was nog niet terug. NIET LEUK!! Nog maar ff wachten dan. Dan, ineens 5 minuten later, belt de verpleegkundige van de uitslaapkamer dat Meriam weer bij is, het was allemaal goed gegaan. EINDELIJK, nieuws dat we nodig hadden. We mogen Meriam tijdens het bezoekuur lastig vallen.... Prima, dan heb ik een uurtje voor mezelf.
Axel en Ilse mocht ik rond 14:30 uur ophalen van school om naar Meriam te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Samen een doosje lekkere bonbons gehaald, leuke kaart erbij en naar mama!!! YEAH !! De klasgenoten van Axel hadden een kaart geschreven voor Meriam met allemaal persoonlijke berichtjes. Ilse heeft samen met een klasgenootje van een pompoen een heks gemaakt met daarbij ook een kaart van al haar klasgenootjes. Ook wel belangrijk voor ze om te weten dat de hele klas meeleeft met ze. Na een dik half uur was Meriam dudanig moe dat we weg zijn gegaan. TEMPO TEMPO want nu is Sint Maarten weer heel belangrijk. Rap naar de AppieH pizza's halen, in de oven en om 17:45 uur op stroperspad.
Tijdens de terugrit uit Lelystad, en het aanzetten van de oven en consumeren van de pizza's rinkelden de telefoons om de beurt. Axel ging samen met Robbert lopen, en Ilse met Noa. Nu dat is allemaal helemaal gelukt. Zelf lekker een cappuccino (of 2) bij Mark gedronken en rond 18:45 weer naar huis, ff naar het toilet en hup de auto weer in naar mama.
Onderweg naar het ziekenhuis was het noodweer, storm en veel regen maar het is gelukt. Bij Meriam lijkt het al weer beter te gaan dan vanmiddag. Ze heeft een beker jus d'orange op (net echt lekker) en een halve boterham. Ze had nog wel veel geslapen en ziet er nog niet echt florisand uit, maar het gaat al wel weer beter. Er was een verpleegkundige geweest die naar de wond heeft gekeken, dat zag er allemaal goed uit. Meer wist ze nog niet. Na wat rondspeuren op de afdeling de koffiekamer gevonden waar alle verpleegkundigen samen zaten, geroepen wie er meer wist over de dag van morgen. Als Meriam eet, drinkt, naar het toilet kan en zelf wil dan mag ze morgen naar huis. Ook zit er geen drain in, dus hoeven er geen extra maatregelen te worden getroffen voor de verzorging thuis.Ik denk dat ze morgen wel weer naar huis kan, mag en wil, maar zeker weten doen we het pas als er morgen door het zkh wordt gebeld.
Eigenlijk ben ik/zijn wij nu bestwel op. De dag was toch intensiever dan ik had gedacht, maar door de redelijk positieve berichten komt er wel een soort van rust over me heen. Kids zitten nu op de bank, zich misselijk te eten in Sint Maarten snoep en gaan straks naar bed. Zelf maak ik het ook niet te laat, morgen weer een dag met nogal wat wachttijd.
Even stil staan ........, een hele vooruitgang.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.