Het leven is ongelooflijk hard. Een moeder van voormalig klasgenootje van Axel is onlangs overleden aan kanker.... BOEM!!! Meriam liet me de advertentie lezen in de krant, word ik stil van. Er schieten zoveel gedachten/emoties door me heen. BRRRRRRR.
We hebben nooit echt contact gehad met die familie, zo ver weg, en ineens zo dichtbij. Pure waanzin om er bij stil te gaan staan waar deze vader met 3 kleine kinderen terecht komt. Toch is het de waarheid.
Hij zal dit blog niet lezen, toch wil ik stil staan bij een dergelijke moment. We hebben het niet altijd makkelijk, maar het kan nog zoveel erger.
Aan wie hebben jullie vandaag gedacht met een speciale gedachte?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.