Rust?

Gistermiddag belde de oncoloog, gelukkig, al om iets na 4 uur. Ze vertelde gelijk dat ze wel verwacht had dat we nog contact wilden hebben. Ze kon het zich goed voorstellen, omdat het behandelplan nu toch heel anders wordt voorgesteld dan bedacht.
Onze grote vraag is waarom er geen CT-scan wordt gemaakt om te kijken waar de ellende vandaan komt. Tijdens het onco-overleg vorige week donderdagavond heeft de onco haar verhaal gedaan waarna bleek dat  een CT-scan wellicht (grote kans) helemaal geen verhoogde activiteiten weergeeft op met name longen en lever omdat er geen andere aanwijzingen zijn dat daar uitzaaiingen zouden zitten. Dus CT-scan is niet nodig.
Dan de vraag waarom keuze voor een hormoonkuur in plaats van chemo. Het sociale aspect was hierbij doorslaggevend. Het is heel zeker dat Meriam zich erg ziek gaat voelen van de chemo, dat in deze vakantie-periode vond het team niet echt zinvol. Vooral ook niet omdat ze niet zeker weten of de chemo aanslaat.
Dus Meriam een hoop ellende in het vooruitzicht. Axel, Ilse en ik hebben vakantie. Dan zitten we met z'n 4-en een beetje rond te koekeloeren.
Ja, een argument die ik wel kan begrijpen. Waarom shit over je uitroepen terwijl er geen resultaat wordt gegarandeerd? Als we dan terugkijken is het wel zo dat de Xeloda (chemo) niet aanslaat, maar hormoonkuren wel. Oke, dé hormoonkuur hebben we nog niet gevonden. Maar de laatste kuur (Letrozol) heeft toch een maand of 9 zijn werk gedaan.

Wat gaan we doen?
- volgende week toch een CT-scan, om ons gerust te stellen, we moeten ons wel realiseren dat er mogelijk niets wordt gevonden omdat er geen aanwijzingen zijn voor uitzaaiingen aan longen of lever.
- de week erop overleg met de onco. Wordt wel een belangrijk gesprek (roep ik wel vaker, maar toch) hangt helemaal het verloop af wat er besloten gaat worden. Gegeven is dat wij vertrouwen moeten hebben en anders graag verder willen kijken voor een second opinion.

Ik heb vast nog meer te vertellen, maar voor nu is dit ff het meest belangrijke.