Achter wolken, schient de zon.

Dit nummer heb ik de afgelopen dagen 2 maal 'live' gehoord. Concert van Normaal in Siddeburen was als vanouds. Een ongelooflijke lading mensen op de been, Normaal in goeden doen. Bennie heeft een paar dagen in het ziekenhuis gelegen, waardoor 1 concert is afgelast, en een ander concert is doorgegaan zonder Ben.
Het eerste moment dat de doeken open gingen was mooi, Normaal gooide gelijk de remmen los.
Dit concert was de opmaat naar het 35 jarig jubileumfeest dat gisteren, zondag 26 september, plaats vond in Hummelo, de geboortegrond van Bennie.
Normaal oefende in Siddeburen omdat van het concert in Hummelo DVD-opnamen zijn gemaakt. Begin was Normaal inclusief een blazers-ensemble. Een aantal nieuwere nummers wordt ten gehore gebracht (of eigenlijk je gehoorgang ingeschoten). Waar ik tegen aan zat te hikken wanneer mijn nummer werd gespeeld. Hoe zou het voelen, wat zou ik denken...... De blazers verlieten het podium, de aankondiging was nog 1 minder vrolijk nummer, daarna zou het los gaan. Laat dat nou 'Achter wolken' zijn...... Daar sta je dan, 42 jaar, tranen tot ver boven de lippen. Edwin riep 'Daar is ie', Paulien legt een hand op mijn rug. Slik, slik, slik, slik enzovoort. Op enig moment mij weer hervonden en het nummer voluit mee staan bleren.
De rest is geschiedenis, maar onmundig leuk om op terug te kijken.

Het concert ter ere van het 35-jarig jubileum was een vol programma. Normaal - oude bezetting, Miss Montreal, Jovink en de Voederbietels, Ilse de Lange, Normaal - nieuwe bezetting. Zonder alle optredens uitgebreid van commentaar te voorzien, wil ik Ilse de Lange en band toch wel ff noemen. Super goed live!

Normaal heeft in de 2e set weer 'Achter wolken' gespeeld. Weer die emotie, weer diezelfde mensen om me heen. Het valt wel, maar niet mee zal ik maar zeggen. Arnold, Paulien, Rianne, Linda, Evert, Gert-Jan en zeker Edwin, bedankt voor een topdag! Tot zover mijn Normaale leven.

Verder nog wat beleeft? Jazeker een dagje uitgeweest met de chauffeurs van Indoor/Outdoor en Jumping Amsterdam. Geweldige dag gehad op het PRO-center in Venlo. Een dag vol met hoogtepunten, waarvan ik er 2 wil benoemen.

Zelf vliegen. Het PRO-center ligt op een nieuwe terrein, waarbij ook een vliegveldvoorziening is (voor kleine toestellen) In een klein, 2-persoons, vliegtuigje het luchtruim gekozen. Eenmaal op hoogte (700m) was het: 'toestel is voor jou' of je zo vriendelijk wilde zijn het toestel te besturen. Wat machtig mooi is dat. Vrij als een vogel in de lucht. Zo mooi, dat ik eigenlijk geen tijd heb gehad om foto's te maken, totdat de piloot vond dat we moesten gaan landen, wat hij liever zelf deed.

Y-proef. Beetje moeilijk om goed te beschrijven, maar het komt er op neer om op aanwijzing van de instructeur een uitwijkmanoeuvre te doen. Gangetje van  >70km/h de auto (BMW 118-serie) om een denkbeeldige muur heen te 'hoeken'. Zo mooi, de limieten van een auto (en van jezelf) op te zoeken. Ik heb van horen zeggen dat dit wel ff wat anders was dan een slipcursus bij de ANWB. Genoten.

Axel is in het Olympisch Stadion - Amsterdam geweest, op de dag dat ik naar Venlo was en Meriam is voorzien van 2 clipjes als voorbereiding op de operatie die gaat komen. Ze waren als klas uitgenodigd naar aanleiding van een sportdag, vorig schooljaar, met een groep kinderen van het bijzonder onderwijs. Initiatief van de Johan Cruyff-foundation.
De middag was een aaneenschakeling van hoogtepunten, de groep heeft het heel leuk gevonden. Veel BN-ers gezien, en met Johan Cruyff op de foto. Dat is toch wel heel bijzonder.

En nu, wat gaat er komen? Morgenochtend een afspraak bij de internist. Daarover morgenavond meer. Meriam is vermoeid in haar rug (boven in). Loopt ze al een tijdje mee rond, maar noemt het de laatste dagen steeds vaker. Maak ik me toch wel zorgen om, het gaat zo lekker. Zullen we weer een tegenslag moeten verwerken? Wat komt er nog meer? Begint weer in mijn hoofd te spoken. Het zal er wel bij horen.

Achter wolken, schient de zon
Ik wol dat ik dat geleuven kon