1e chemo

Vandaag is het 4 oktober, 20 jaar geleden vond in Nederland de Bijlmerramp plaats. Indertijd werkte ik in Amsterdam ZO, aan de rand van de Bijlmer. Die beruchte avond zat ik Studio Sport te kijken, tijd dat ik voetbal nog leuk vond. Dit programma werd toen onderbroken door berichtgeving aangaande de ramp. Het was een zondagavond, de volgende dag moest ik weer naar ZuidOost. Ik weet nog dat ik samen met een aantal collega's reed, hoe dichter we bij het werk kwamen, hoe vreemder de sfeer werd. Met de beelden van TV nog vers in het geheugen weet je dat op nog geen kilometer afstand aan het werk moet.
Die dag was echt anders dan alle andere dagen. Vanaf m'n werkplek had ik zicht op de A9, die werd vooral benut door vrachtwagens met puin die allemaal richting Schiphol Oost reden. Een sinistere dag.

Vandaag is voor ons ook een vreemde dag. Ergens in de zomer van 2010 hadden we een gesprek met de chirurg over de uitzaaiingen 'op afstand' die waren geconstateerd. Traject van behandelen zou anders verlopen dan bij borstkanker zonder uitzaaiingen. In het laatste geval wordt met grof geschut de tumor te lijf te gaan. In Meriam haar geval, ons geval vind ik, is 'Kwaliteit van leven' het uitgangspunt. Dit houdt in dat operaties en chemo-kuren zo lang mogelijk worden uitgesteld. Teruglezend in ons verhaal is dat toch wel anders gegaan dan verwacht. Met als bittere kers op de taart vandaag de eerste AC-kuur (chemo). Deze kuur is zwaarder dan de Xeloda kuur welke Meriam al 2 keer heeft gehad. Voor zwaarder zou ik ook 'confronterender' kunnen schrijven. Binnenkort kan iedereen zien dat Meriam kanker heeft, ze wordt kaal. Zoals Meriam zich nu voelt wil ze geen pruik, maar gaan we mooie hoofddoeken / sjaals en andere oplossingen bekijken.

De kuur is vanochtend toegediend via de PAC, wat een uitvinding is dat! Zoveel gemak van het gehad de afgelopen weken. Eerst moest de PAC worden doorgespoeld, tijdrovend klusje verder niet zo spannend. Daarna de eerste zak met chemo-vloeistof (A), toch vreemd, wetend dat deze giftige vloeistof er voor zorgt dat Meriam haar leven positief wordt beïnvloed. Na een kleine 3 kwartier was deze chemo volledig opgenomen en werd de 2e vloeistof (C) aan het infuus gekoppeld. Van deze stof is bekend dat wanneer deze te snel stroomt, je last kunt krijgen van 'cola-prikkels in de neus en tranende ogen'. Meriam kreeg hier precies bij de laatste druppels wat last van, voordat we het in de gaten hadden stond de infuuspomp te piepen. Vloeistof op! Toediening van chemo is klaar, weer de PAC doorspoelen en naar huis.

Tot nu toe heeft Meriam geen last van bijwerkingen, ze heeft staan koken en lekker gegeten. Het is wel spannend hoe de komen de uren en dagen zich dit verder gaat houden. Als het gaat zoals het nu gaat, dan zou ik daar best ergens voor willen tekenen.

Meriam, jij bent onze heldin!

Tienco, Axel en Ilse