Vooruit kijken

Gisterochtend bij de gynaecoloog geweest. Na een goed gesprek heeft Meriam besloten om de ingreep nà de chemokuren te doen. De kans op complicaties is dusdanig dat er beter geen onnodige risico's kunnen worden genomen. Als de eierstokken blijven zitten, dan moet ze nog zeker 10 jaar de Zoladex-injectie halen. Nu, met dat in het vooruitzicht, is de beslissing genomen. De ingreep is relatief eenvoudig, 3 gaatjes een camera, mes en vork, en 3 kwartier tijd. Als het goed gaat is het een poliklinische ingreep en kan het herstel snel gaan, als Meriam haar conditie op peil blijft. Dat zien we dan wel weer, voor eerst nog een keer of 4 tot 6 een chemokuur.

De 2e kuur gaat met weinig bijwerkingen gepaard. Vermoeidheid, geen vreemde smaak, her-en-der wat stramme spieren (vooral 's ochtends). Daarom hobbelen we momenteel gewoon lekker door.

Axel had vanochtend een tafeltenniswedstrijd, dat ging niet helemaal lekker, of eigenlijk helemaal niet. Hij had niet z'n dag, dat lag aan van alles en nog wat. Tja, als je wilt winnen, moet je eerst weten wat verliezen is. Als team hebben ze best goed gespeeld, de meeste potjes werden nipt verloren. Daardoor wel een 1-9 uitslag, die echt wel anders had kunnen zijn. Maar goed, volgende wedstrijd nieuwe kansen.

Nu, Meriam moet nog 3,5 dag de chemopillen slikken, nà dinsdag weer een herstel week. Tijd vliegt.

Je kunt de zee niet oversteken door alleen maar naar het water te staren……