Actie! En dan?

De draak laat zich niet vangen.
Net terug van een overleg met de oncologe. De PET-scan geeft geen duidelijk beeld waar er activiteiten zitten. De tumor in de oksel is zeker actief, de uitzaaiingen in de botten lijken/zijn stabiel. De bloedwaarde was nu 291, min of meer stabiel ten opzichte van vorige week. Tijdens het oncologie-overleg gisteren en vorige week is Meriam haar situatie uitgebreid besproken omdat ze de vinger niet op de zere plek kunnen leggen.
Al die onzekerheden bijelkaar hebben de artsen doen besluiten om te starten met een lichte chemo-kuur. De ins en outs hiervan krijgen we maandag in een gesprek met de oncologie-verpleegkundige te horen, na dit overleg wordt er gelijk een afspraak gemaakt met de oncologe en zal de kuur starten.
Deze kuur zal bestaan uit 2 weken pillen slikken, dan 1 week rust. Deze cyclus zal 6 tot 8 keer worden herhaald. In de tussentijd moeten we iedere 3 weken naar de oncologe om de stand van zaken te bespreken.

BOEM. Wij willen actie, dan heb je actie.
Meriam is er wel van geschrokken, het wordt nu zo 'echt'. Ik heb zoiets van: Doe maar, er moet iets gedaan worden anders blijven we in onzekerheid zitten. Niet dat we nu van de onzekerheid af zijn, maar we hebben in ieder geval het idee dat er wat gedaan gaat worden.
Ook is een voorstel aan Meriam gedaan om na te denken om de eierstokken te laten verwijderen. Zit ze wel voor eens en voor altijd in de overgang, maar scheelt een aantal medicijnen die ze nu slikt. Keuze is niet zo lastig, alleen in het totaalplaatje telt ie wel mee.

Dadelijk de kids vertellen wat er nu gaat gebeuren. Geen idee hoe ze zullen reageren. Chemo heeft natuurlijk wel heel direct te maken met kanker. Tot nu toe was het allemaal relatief onschuldig, dat zal de komende weken wellicht gaan veranderen.

Geniet nooit met mate.

Het is vandaag 21 januari. 21 mei 2010 begon de achtbaan te rollen.